Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
K O > U J' M A I. A E yorlardı. "Nasıl olur sizden para alırız, bu kadar insan sizin hürmetinize geldi." diye. O zaman Hacı Haşan Efendimiz: "Ben ihlâsımı bozamam. Başkalarmdan ne almışsanız benden de onu alm." şeklinde buyurdular. Tabiî bunun üzerine adam ların bir çadır parasını bile vermeyi vazife gören Üstadımız Hazretleri'ne muhabbetleri bir kat daha arttı ve dualar ettiler. Biliyorsunuz Arafat'ta vakfeye durulur, farzdır bu (güne şin batım anlarında, yalnız batmadan önce). Ve insanlar, tam bu esnada gönüllerinden gelen manevî bir heyecanla, zevkle, ağlayarak dua etmek isterler. Tabiî hocalar dua ediyorlar, in sanlar da "amin" diyerek iştirak ediyorlar. İşte bu arada bir hoca dua ediyor ama insanlarda bir heyecan, haz yok. Hoca etkileyemiyor cemaati. Ama insanlar istiyor ki, edilen dua ve silesiyle gözyaşımız dökülsün, tüylerimiz ürpersin. Daha son ra bir kaç hoca daha dua ediyorlar ama bir türlü cemaat etki lenmiyor, hiçkimseye tesir etmiyor bu dualar. Cemaatin için den biri, "Hacı Haşan Efendi de bir dua ettirsin." diyor. Efen dimiz Hazretleri de mübarek ellerini açıp "amin" der demez millet hüngür hüngür ağlıyor. İşte burada iç temizliği, ruh te mizliği ve niyetinin güzelliği yatıyor. Yine Hac'dayız ve Mina'da istirahat ediyoruz. O devrede Aralık, Ocak ayları olduğundan dolayı soğuktu. Ben de soğuk olduğu için üzerime birşey almam gerekiyordu. Oradakiler de üstüme Hacı Haşan Efendimiz'in pardesüsünü attılar. Birden ben o pardesünün altmda sanki başka bir âleme gittim; âdeta o Mina mevkiinde değil de başka bir yerlerdeydim. Tarif ede meyeceğim çok hâller yaşadım. Bunu da İliç ama hiç unuta mam. Kaybolma Hâdisesi Bir de daha önce şahsıma lütfedip anlatmıştınız. Bir 289

