Divan I Esad

Sayfa metni

Tevellâ^yı kemâlâtından yemîn âteş yesâr âteş Tehâşâ-yı celâlinden mesâ âteş nehâr âteş Nasıl olmaz bu hâletle bütün dâr u diyâr âteş Tecellâ-yı cemâlinden habibim nev-bahâr âteş Gül âteş bülbül âteş sünbül âteş hâk ü hâr âteş Yüzün mir’âtı nûr u nârdır kalbim de mihrâkı Tutuşturdu cemâl-i envârın enfüsle âfâkı Esîr-i sûz-ı becrindir gönül olmaz mı mihrâkı Şuâ-ı âfitâbındır yakan bi’l-cümle uşşâkı Dil âteş sine âteş bem dü çeşm-i eşk-bâr âteş Seni ömrümde bir lahza unutmak olmuyor kâbil Taleb-kâr-ı memâbm becrle ey meb-cebînim bil Visâlin bezmine pervâne olmak nice bin müşkil Hayâl-i şem’-i rûylnle aceb mi yansa cân u dil Nigârım gel de gör kalbimde âteş âb u zâr âteş Atıp evvelce kalbe âteş-i aşkınla bir nâvek Unuttu sonradan yandım firâkınla merîzım pek Vücûdumdan eğer cân-ı hazinim olsa de münfek Ne mümkün bunca âteşle şehîd-i aşkı gasl etmek Cesed âteş kefen âteş âb u boş-güvâr âteş Ufak bir lütfa olmam dest-res rûh-ı revânımdan Nasıl gönlüm ferâh bulsun zeminimden zamânımdan Lehib-i gamla sûzanım raklb ağlar figânımdan Ben el çektim safâ-yı bâtır u ârâm-ı cânımdan Safâ âteş cefâ âteş firâr âteş karâr âteş 242