Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Bu dahi Müjgânlann. elinden necâta râh olaydı Mihrâbını yıkardım ger kıble-gâh olaydı Riyazetim riyâdan bî-iştibâh olaydı “Sinemde ger müessir bir dûd-ı âh olaydı Ruhsânnı yıkardım ger gökte mâh olaydı” Kaşına tâk-ı Kisrâ aynıyla ben der idim Gîsu-yı tâb-dânn zencîr-i adi ederdim Şâh-ı ruhun önünde boynumu ben eğerdim “Evvel senin elinden da’vâya ben durardım Alemde âşıkâne bir dâd-ı vâh olaydı” Ebrû-yı bî-gılâfın çekseydi Zü’l-fikârin Müjgân-ı mû-şikâfın etseydi saf katarın Sünbüllerin dizeydi piyâde vü süvarin . ; “Hattın Habeş kuluyla alsaydı Fas diyarın , Hüsnün sevâd-ı Çin’e dek pâdişâh olaydı” ■ Zanneyledim ki. aşkın esîri şâh olurmuş Üftâde-i cemâlin semâda mâh olurmuş Hakkâ ki ba’zı zannım hayli günâh olurmuş “Çeşmin görenlerin bahtı siyâh olurmuş Ben çeşmini göreydim bahtım siyâh olaydı” 206

