Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
158 / Musahabe 6 nâcât ederlerdi, ihtilâtta şart, halk ile ihtilâtın Hakk ile ünsiyete manî olmamasıdır. “O halde öğüt fayda verirse {durma) öğüt ver."121 ■ ' . . 121. A'lâ Sûresi /9.. ■ . ■ . . ; ' 122. Hıcr Sûresi / 40, Sâd Sûresi ¿ 73. . Şeytan aleyhi'l-lâne, “Herkesi yolundan alıkoya- rım yalnız muhlâs olanlara bir şey yapmağa iktida rım yoktur.”122 diyor. Bu mahlastan murad, kibâr-ı eh- lullahtır. Bunlar için hatar-ı azîm yoktur. . Evliyâullah’tan bir zât, halet-i nezi’de iken kendisi ne bir celâl gelmiş, kendisini-kıblenin aksi cihetine çe virmelerini söylemiş. Bü halinden müteessir olmuşlar ve derhal yüzünü kıbleden aksi cihete çevirmişler, iki dakika sonra yine kıbleye çevirmelerini emir buyurmuş. Sebebini suâl etmişler, cevaben: - Azrâil -aleyhisselâm- geldiği zaman, rûhunu ver cennete götüreyim, dedi. Ben de cennet için ibâdet yapmadım. Artık bundan sonra, ibâdet etmeyeceğim, dedim. Sonra Cenâb-ı Hakk, cemâlini gösterdi. Azrâil -a- leyhisselâm-a darılmıştım, bizi barıştırdı. Şeriatta bir takım müctehidler gelip eserler te’lif ettikleri gibi, tarikatta da böyle müctehidler gelmiştir. Meselâ imâm-ı Âzam, İmâm Mâlik, İmâm Şâfîi, İmam