Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Duâ / 239 Ebû Hureyre -radıyallahu anh-'den rivayete göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in: "Ya Rabb! Her hangi bir mü’min ki ben ona fenâ söz söyleyerek gazab ve hiddetle ezâ ve cefâ eylediy- sem benim o fenâ sözümü o kimse hakkında vesîle-i mağfiret ve sebeb-i kurbet eyle.’’ buyurduğunu işitmiştir. Nûh -aleyhisselâm- kavmine yapmış olduğu nesâyih tesir etmeyip isyanda musırr olmaları üzerine onlara bed- duâ eylemişti. Sûre-i Nûh'da beyân olunduğu veçhile: C1^ Ijb3 Ji^l^Jl ¿^ (j^j^l ^ j-^31 ljj ^y Jtaj S x î x J o Cv^ b'" I^^ ^^i Vi ^^ IjE/aj ûl ¿Jjl “Ey benim Rabbim! Yeryüzünde bu kâfirlerden gidip gelici bir ferdi bırakma ki yeryüzünü ifsâd et mesin, zîra onları bırakır isen kullarını azdırırlar ve ancak kâfir, fâcir doğururlar.”207 diye Cenâb-ı Hakk’a münâcâtta bulundu. Düşmanlarına bu şekilde beddu- âdan sonra kendisi ve dostları için ise: 207. Nûh Sûresi / 26-27 208. Nûh Sûresi / 28 ¿y^y^j c/^ cP^ ¿Pp3 <i^ pj ^¿^ ^j ^ya^IjLj 3!l ¿uJUjJl jy 3lj “Ey benim Rabbim! Sen beni ve benim anamı ve babamı ve cümle erkek ve kadın mü’minleri yar lığa ve zâlimlere de ancak helâkî ziyâde et."208 diye Rabbine duâ buyurdu.