Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Üç Sahâbînin Tevbesi / 75 hakîkî ve dost değildir. Ancak garazsız sahâbet ve ivazsız muhabbet müfîdu’l-cûd ve’l-hayr Cenâb-ı Rabbi’l-Âlemin Hazretlerine mahsustur. Cürüm ve kusura bakmayarak günahkâr ibâdı merzuk kılmaktadır. Hz. Ömer-radıyallahu anh-’ın Şam’da birah-ı fillahı (Allah için kardeşliği) vardı. Şam'dan gelen bir kimseye kardeşim ne işliyor, diye sordu. O da: Şeytanın kardeşidir! deyince Hz. Ömer -radıyallahu anh- o adamı «Sus» diye ta'zib etti ve kebâir mi işlemiş? dedi. Sonra Hz. Ömer -radıyallahu anh- o kardeşine şu âyet-i kerîmeyi yazdı ve gönderdi. ili ''i JjUl (^3 <_ >İİxJI JjJLİ ।_ )j^JI Jjlîj ı_ JÂJI «Hâ, Mîm. (Bu kitabın indirilmesi; O mutlak gâlib, O (her şey’i) hakkıyie bilen, (mü’minlerin) günahı(nı) yarlıgayan tevbesini kabul eden, (kâfirler ve muhâ- lifler için) azâbı çetin, (âriflere) fazi (-u kerem) sahibi Allah’tandır. Ondan başka hiç bîr Tanrı yoktur. Dönüş ancak O’nadır.»51 Bu mektubu okuyunca o kimse ağlamış ve tevbe eylemişti. 51. Mü'min sûresi, 1-3

