Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Müezzinlerin Piri Bilâl-i Habeşî (r.a.) Ezan-ı Muhammedîyi okuyan Müezzin-i Nebî o idi. Sesi çok güzeldi ve uzaklardan duyulurdu. Rivayete göre onun kerametinden olsa gerek okumuş olduğu ezan, altı saatlik mesafeden duyulurdu. Sahabeden bazıları geldiler; "YaRasûlallah! Bilâl ezan oku masın, ‘hayyealessalah’ diyemiyor, ‘hiyyealessalah’ diyor." dediler. Efendimiz (s.a.v.) buyurdu ki: "Ben Bilâl’i o kadar sevi yorum ki, sizin ‘hayye’nizden, Bilâl’in ‘hiyye’si daha hayır lıdır." Hz. Bilâl, Peygamberimiz (s.a.v.)’e âşık bir insandı. Rasûlullah Efendimiz (s.a.v.)’in vefatında herkes herc-ü merc oldu. Ashab-ı kiram hüzne gark oldular. Kanadı kırık kuşlar mi sali perişandılar. Hz. Bilâl de onlardan biriydi. "Ben Rasûlullah olmadan O’nun şehrinde asla oturamam." dedi, Şam’a hicret etti. Aradan birkaç yıl geçtikten sonra Sultan-ı Enbiya Efendimiz (s.a.v.), rüyasına girdi; buyurdu ki, "Ya Bilâl! Ben seni özledim, sen Beni özlemedin mi, niçin ziyaretime gelmi yorsun?" Sabahleyin kalktı, yola koyuldu, Medine’ye geldi. Herkes ona "hoş geldin" diyor, onu misafir etmek için can atıyordu. Emîru’l-mü’minîn Hz. Ömer; "Ya Bilâl! Yanık sesini Özledik, çık da bir ezan oku, müminleri namaza davet et." dedi. Bilâl, "Sultan-ı Enbiya kabirde yatarken çıkıp da ezan okuyamam." dedi. Hz. Aişe annemiz (r.anhâ) geldi, o da rica etti. Sahâbenin ileri gelenlerinin ısrarları üzerine ezan okumaya başlayınca, Bilâl’in sesini duyan ne kadar Medineli varsa hepsi dışarı çıktı. Peygamberimiz (s.a.v.), yeni vefat etmiş gibi ağlı- 23