Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
-^ GÖNÜL ÂLEMİNDEN ZÂHİRÎ VE BÂTINÎ ŞİFA TARİFESİ ).............. ÖNSÖZ1 Bu kitap, pek muhterem Üstâdımızın ebyâtını içerisine almaktadır. Üstâdımız, H. 1330 (M. 1914)da Kayserinin Yahyalı ilçesi Kavacık Mahallesinde dünyâya geliyorlar. Henüz çocukluk dönemlerinde, istikbâlin insanlık örneği olacağını her türlü tavır ve davranışlarıyla gösteriyorlar. Küçücük yaşıyla herkesin nazar-ı dikkatini celbeden, hârikulâde hâllere sâhip oluyorlar. Daha on yaşına gelmeden İlâhî aşkın tesiri kendilerinde izlerini gösteriyor. Dâimâ sohbetlerde bulunuyor, zikrullah meclislerinde kendilerinden geçiyorlar. Muhterem babaları (dedem) Şeyh Mustafa Efendi Hazretleri De- reköyde imam iken, ihvânı ile yaylaya zikrullâha gitmek istiyorlar. Üstâdımız yalvararak babasından, kendisini de götürmelerini istiyor. Maddî imkânsızlıklar sebebiyle ayakkabısı olmayan ve yalın ayak ge zen oğluna, babası cevâben: “Evlâdım, vakit akşam, ayağın yalın, bel ki çalı diken batar.” diyor. İlâhî aşkın cezbesi içinde kıvranan Üstâdımız nâzik ve mahzun bir edâ ile: “Batarsa ayağıma on tane diken batar, onu da annem çıka rır” diye cevaplıyorlar. Bu hâlden rikkate gelen Şeyh Mustafa Efendi Hazretleri dayanamayarak mübârek ellerini yüzlerine tutup: “İlâhi! Şu yavrunun aşk u şevkine bakın” diyerek ağlıyor ve ağlatıyorlar. Yine dedemiz Dereköy’de iken Ceyhan (Adana)’dan bir ziyâretçi gelir. Ziyâretçi dinlediği sohbetlerde coşar, mest olur. Bu arada Üstâdı- mızdan da söz edilir. Öyle ki Ceyhanlı ziyâretçinin gönlünde ona karşı bir muhabbet ve görme arzusu belirir. Üstâdımız Hacı Haşan Efendi ise Ayvan denilen yerde harman işleriyle meşguldür. Ziyâretçi 6-7 gün bek lediği hâlde görüşemez, sevgi ve muhabbeti dayanılmaz hâle varır.