Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
(<oyUlj îjj^>₺Jl aîL^jI (^^” Atıftır c^j L^ cümlesine. Ya’nî, vefât edenlerin evsâf-ı memdûha ve mezmûmeleri munkatı’ olduğu gibi jî JJ ly^ Ijjjj sırrına mazhar olanlar dahi makâm-ı teslime vâsıl olurlar; ne zâtlarında ne de sıfatlarında bir mevcûdiyyet görmezler. ^ <uU» Jbcj ¿3jU <¿1 ^jij) Cjlftf ¿Im |>Uoj JbC 4)1 Oİİ 4jE ^li« j>^Jjs <i'^l<>S (Y^~ (Jc âl Zâtları makamına zâtullah ve sıfâtları makamına sıfâtullah teâlâ kâim olur. ^1 J15 ¿Oj) (lyjj jî JJ lyy jJUj <ub 4)1 J^ Bu makâm-ı muallâya, ya’nî verâset-i kâmile-i enbiyâya vusûl için ölmezden mukaddem ölmeyi Aleyhi’s-selâm Efendimiz emir buyurmuşlardır. Istılâh-ı sûfiyyede mevt-i ahmer, mevt-i esved, mevt- i ahdar, mevt-i ebyad isimleriyle müsemmâ mevti dört sûrette tefsir buyurmuşlardır. Mevt-i ahmer, nefs ve şeytân ile mücâhede ederek menhiyyâttan ictinâb ve ibâdât u tâât için nefsini icbâr eylemekten; mevt-i esved, münkir ve muhâliflerin zemm u kadhine, sebb u şetmine, ezâ vü cefâsına sabır ve tahammülden; mevt-i ahdar, belâ ve mesâibe rızâ göstermekten; mevt-i ebyad, açlığa dayanıp şikâyet etmemekten ibârettir. (ly^ jî JJ ^i Iyyİ ^î) Zikrolunan mevt-i ahmer, esved, ahdar, ebyad, ma’rifet-i nefse sebep olduğundan “mûtû”dan murâd, ma’rifettir. Ya’nî mevt- i mezkûr sâyesinde ölmezden mukaddem nefsinizi biliniz ki, Cenâb-ı Hakk’ı bilesiniz. <ŞJÇ^ Jly> S JU 4)1 Jlâ (JL,j dip 4)1 Jlîj) 4jUj o^j Uw cd 41^1 İSli 4^1 J> Jj|yit Jl u/b (#ij Cenâb-ı Hak buyuruyor ki: “Abdim edâ-yı 107