Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
<0)1 j^i- ¿Loiı ijja^j ¿11^>J J^ <0)1 j-A <j^a^x^1 ^y^j c^yj) (JGı Sâika-i cehâlet ile nefsini gayr bildiğin için bir şahs-ı âharın vücûdunu görüyorsun, lâkin hakikatte Cenâb-ı Hak’tan başka bir şey için vücûd yoktur, j^ ¿^jJl ây ¿^jJl Ya’nî “Mü’min-i kâmil, Cenâb-ı Allah ’ın âyinesidir.” (JL" <0)1 Ji) o^lü ı^İ ¿1 ¿^ o jli -¿ju ^) Ya’nî, bu iddiâmızda yanlış değiliz. Çünkü evliyânın aynı ve nazîri, aynullah ve nazarullahtır. Çünkü hadîs-i kudsîde oJüj <üLJj öj-^jj <uu- o< buyurulmuştur. (ÇJ %) Şu kadar var ki, mâsivâda mevcûd olan suver-i eşkâlden münezzehtir. Y ekL jl ¿Laj jl ¿İ4^j j! dLİP jl ¿Lxı ^ ^ A) (¿hjj “Mü’min-i kâmilin nazarı nazarullahtır” iddiâ olunduysa da lâkin senin aynın, ilmin, fehmin, vehmin, zannın, rü’yetin nev’inden bulunduğu vârid-i hâtır olmasın. Çünkü bir mahlûkun hâlık ve bir hâdisin kadîm olduğunu iddiâ eden hiçbir âkil tasavvur olunmaz. (a^Jjj ubj <c^ j» / Jj) Belki mü’minin nazarı nazarullahtır. Ya’nî, Cenâb-ı Hakk’ın aynıyla, ilmiyle, rü’yetiyle nazarullahtır. Zîrâ mâsivâda olan zât ve sıfatın menbaı zât ve sıfat-ı ilâhiyyesi olduğunu ancak kendisi müşâhede ediyor. <0)1 G! JjL <0)1 jli jGJl y» ''i «o ı^j^lj 0)1 lil d^Jl Jlâ jli) (_^ M Binâenaleyh bir kul derse enellah, bunu Cenâb-ı Hak tarafından işitmeli, başkasından değil. Zîrâ enellah sözünü Allah söyler, bir kul söyleyemez. 121

