Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
42 / Musahabe 1 “Ya Ekreme’r-Rusül! Sen Kur’ân’a ta’n eden kâ firlere de ki: Kur’ân o kimselere hidâyet ve şifâdır ki, o kim seler Kur’ân’a imân ettiler. Amma o kimseler kİ, on lar Kur’ân’a iman etmezler, onların kulaklarında ağırlık vardır. Binâen- aleyh, onlar Kur’ân'ı lâyıkiyle işitemezler. Zirâ can kulağı ile dinlemezler ki, işit sinler. îmân etmeyenler üzerine Kur’ân âmâdır. İşte Kur’ân’a imân etmeyenler uzak mahalden çağrılır- lar.”20 Yani Ey Habîbim! Sen Kur’ân’a ta’n eden mülhidle- re de ki: Kur’ân; kendisine îmân edip Cenâb-ı Allah’ın emir lerine imtisâl, nehiylerinden ictinâb edenleri ve durûb-i emsâlden ibret alanları kasas ve ahbârından hisse alanları doğru yola, tarîk-i hakka davet edici ve dâveti ne icâbet edenleri doğru yola ulaştırıcı ve kalblerinde kibir, cehl, taklîd, evhâm ve hayâlât gibi marazlarına şifâ vericidir. Çünkü Kur’ân, emrâz-ı kalbiyyeyi bihakkın izâle edicidir. Fakat şu kimseler ki, onlar Kur’ân’a îmân etmezler. Onların kulaklarında sağırlık vardır. Onlar üzerine sen 20. Fussilet Sûresi / 44.

