Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hılfü'l-Fudûl ve Muâhât / 33 ticâret ve emsâli sanâyi’ ile iştigâl ederek kişinin zâtî ka zancının hîbe ve şâir tarîk ile başkasının müktesebâtın- dan müstefîd olmaktan çok hayırlı olduğudur. Medine’nin en zengin bir servet sâhibi Sa’d İbn-i Rebî’ -radıyallahu anh- Abdurrahman İbn-i Avf -radıyal- lahü anh-’e servetinin nısfını hibe ettiği halde kabul et memiştir. Yağ ve yoğurt iie başladığı ticâretle binlerce dirhem tasadduk edecek bir servete mâlik olmuştur. & Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-’tan şöyle dediği ri- vâyet edilmiştir. Hicret-i Seniyye üzerine Ensâr, Nebî -sallallahü aleyhi ve sellem-’e: - ‘‘Yâ Rasûlallah! Hurmalıklarımızı bizimle (Muha cir) kardeşlerimiz arasında taksim buyur!” dedi. Sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem: - “Öyle olmaz!" buyurdu. . Bunun üzerine Ensâr Peygamberimiz sallallahü Teâlâ aleyhi ve sellemin emriyle muhâcirlere, terbiye ve sulama külfetini siz deruhde ediniz de sizi mahsûle or tak yapalım, dediler. Bu sûretle Ensâr ve Muhâcirîn: - “Peygamber’in emrini işittik ve itaat ettik.” diye (mutâbık kaldılar.)13 13. Tecrid-i Sarih, c. 7, s. 200.