Mektubat

Sayfa metni

137. Mektub Ba’de’s-selâm ve’t-tahiyye.. Mektûb-ı şerifiniz vâsıl oldu. Câmi’-i şerîfde kürsî-i vaaz ve nasihatte bir vâ’iz hoca efendinin cemâ’at-ı müslimıne karşı küstâhâne ve bî-edebâne turuk-ı ’aliyyeyi hod be-hod in­ kâra tesaddî etmesi ve zamân-ı sa’d-iktirân-ı risâlette turuk-ı ’aliyyeden meselâ: Kâdirî, rifâ’î, bedevi, nakşî gülşenî, halve­ ti, celvetî ve emsali hiç bir tarikatın ismi lisân-ı Peygamberî- den şeref-sâdır olmamış ve bu babta bir emr-i kat’ı-i Rişâlet- penâhî verilmemiş ve bunların hepsi muhdes ve bid’attir diye tefevvühât-ı lisâniyyede bulunmuş olduğunu anladım. Evvelen: O Vâ’iz Efendi'ye sormalı ki: A’mâl ve ibâdâtı- mızda vesâir muamelâtımızda yegâne rehberlerimiz bulunan ve her biri bir sevâd-ı a’zam ve kibrît-i ahmer olan ser-efrâzân-ı müctehidîn, ser-tâc-ı ehl-i yakın -radıyallahü ’anhüm ecma’- în-, Sirâcü’l-ümme, Necmü’l-Eimme İmâm Hanefî, Şâfi’î, Mâ­ liki, Hanbelî mezheplerinden birini ihtiyâr etmek veya bun­ lardan biri olmak hakkında taraf-ı risâletten bir emir sâdır ol­ du mu? Şüphesiz olmadı. Çünkü o zaman ne İmam A’zam, ne de diğerleri var idi. Yalnız edâ-yı farıza-i salevât için fer- mân-ı peygamberi sudur etmiş idi. Ba’dehû icmâ’-ı ümmetle müctehidîn-i kirâm hazerâtının re’y ü ictihâdları kabül olun­ du, isteyen hanefî mezhebinden, dileyen şâfi’î mezhebinden, kimisi mâliki veya hanbeli mezheplerinden birini beğendi. Ho­ ca Efendi’nin zu'muna göre demek ki bu da yanlış bir iş ol­ du! Saniyen: Şurasını iyi bilmeli dır ki: Turuk-ı ’aliyyenin kâffesine Cenâb~ı Hakk’ın emr ü vahy-i İlâhîsiyle sülük edil­ miştir. iyi S 370