Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
103. Mhtub i '! E d he m Efendi biraderimizin hânesinde oturup yaz dığınız iltifât-nâmeyi okudum. Dergâh-ı şerif de nâil olduğu nuz rûhâniyyetin bir misline o gece nâil olduğunuza ve dâ’~ înizin gûya o mecliste hâzır bulunduğum hakkındaki husn-i zannınıza hayli mahzûz öldumsa da birçok dahî mahcûb ol dum. Âh ’acebâ böyle mi? Sad âh. Âyâ Cenâb-ı Hakk bu ’abd-i âcizi afvü mağfirete şâyân eder mi? Ama neden; Çünkü âdetâ bir otel ile farkı olmayan misâfirhâne-i dün yâdaki ikâmetini düşünen ve: uj*>biy! ^^:l cümlesini hakkiyle teemmül ve tefekkür eyleyen bir abd-i ’âkil, bir ’â- kil-i kâmil şüphesiz hemm ü himmetini o amansız o çâresız olan makâm-ı dehşet ve o hâbgâh-ı vahşet ve vahdet için sarf eyler. Dünyânın serî’u’z-zevâl olan câh ü mâlini netîce-i âmâl eylemez. , Ma’amâfîh biz yine ûj^rb ¿JJ 1^,4 L^ söyleriz. Yal nız lisânen olsun söyleriz ve tamâmına nâil olmak için Cenâb-ı Hakk’a tazarrû’ eyleriz. Ve mina’l-lahf jteâlâ’l-kabûl. o i m: s 290

