Mektubat

Sayfa metni

RÂBITA’DA HARÂRET 5 Nisan 320 tarihiyle Sivas’tan yazıldığı anlaşılan ih­ san dolu mektubunuz bize ulaştı. Son derece sevindim. Allah’tan dileğim her zaman mesrur ve her türlü keder­ den korunmuş olmanızdır. Rahmetli pederinizin makamına tayin edildiğinizi yaz- mıştmız. Bizden ayrılıp uzaklaştığınızdan dolayı üzüldüm ise de yine de Cenâb-ı Hakk’a karşı şükürde bulunmaktan, başka gayemiz yoktur. Çile bitmemiş, tnşaallah Teâlâ müddeti biter de siz ve sizm gibi gerçek âşıklarla yüz- yüze gelerek şeref kazanılır. Rabıta ile şimdilik yetinmeliyiz. Sâdıklarla beraber olunuz.1 âyet-i çelilesi bu mânâya işaret etmektedir. Ha­ raret artıp vücûd ısısı yükseldikçe salât u selâma devam ediniz. İstanbul’daki ihvanımızdan görmüş olduğunuz lü­ tuf, şefkat ve yakınlıktan, duacı kardeşiniz hakkındaki aşı­ rı merhametlerinden bahsediliyordu. Cenâb-ı Hakk’a çok şükür. Evet bu konuya gelince, kalem ve söz susmakta, izaha güç yetirememektedir. Erbil’deyken binde birinden daha az olanını arzetmiş- tim. Ancak şunu da bildirmekteyim ki, her türlü kemâlât ile bezenmiş ve her türlü meziyyetlerle süslenmiş olan bir topluluğu ilim ve irfan ile kendine çekebilmek kolay değil­ dir. Ne var ki, bu zâtların fakir kardeşiniz hakkındaki şef­ kat ve merhamet duygulan duacınızın acz ve çaresizliğin­ den kaynaklanmaktadır. Dünyada kendimden daha âciz ve daha çaresiz başka birşey göremiyorum, bilemiyorum. Siz de şu hakikatin doğruluğunu kabûl edersiniz. Şu ka­ dar var ki, Nakşibendiyye tarikatına mensub meşayih’te bulunan kulluk sayesinde pek çok zevatın hüsn-i teveccü­ hüne mazhar oluyoruz. Hazret-i Allah o sayede âhiretimi- zi de kolaylaştırıp âsâh eylesin, âmin. Bir arada bulunmaktan mahrum isek te zaman zaman mektuplaşarak bizleri sevindirmenizi bilhassa rica ve ^şim­ dilik şu kadar isteğimi ifade ile iktifâ eylerim. Duacınız Ali ve Mehmed Efendilerle halife ve müridlerin pek çoğu ve özellikle yüce zâtınızı tanıyanlar selâm ederler, Efendim. 1. et-Tevbe, 119. 289