Mektubat

Sayfa metni

139 da ilâve edelim ki, konuşma esnasında cürüm ve hatâla­ rını itiraf ile beraber azarlama infialinden kurtarmak için Allah ğafûrdur diyen birtakım laubaliler muhakkak bil­ sinler ki, kendilerini aldatmış olurlar. Zira âyet-i kerimede Şüphesiz ben, tevbe edeni bağışlarım,2 buyrulmuştur. Yasak ve günahlarda ısrar edenler hakkında böyle bir müjde sâdır olması şöyle dursun, aksine Kur’an-ı Celîl hükmüyle: — Ey benim kullarım! Şeytan sizi benim afv ve mağ­ firetimden iğfal etmesin,3 buyurmuşlardır. îmam Gaz- zâlî - aleyhirahmetü’l-Bârî - Hazretleri’nin bu makamda serdetmiş olduğu yüce hikmeti ve büyük hakikati sırası gelmişken arzedeyim. Şöyle ki: Hak Teâlâ Hazretleri’nin esmâ ve sıfatlarına itikâd et­ mek her mü’min için farz-ı ayndır. Fakat birini diğerinden ayırmamak da şarttır. Mesela «Gaffar» bağışlayıcı, ism-i şerifine güvenerek amel ve ibâdet mecbûriyyetini lüzum­ suz görenler, «Rezzâk» «rızık verici» ismine güvenerek de dünyevî maişetlerini te’mîn hususunda çalışıp gayret gös­ termeyi zâid görmeleri gerekir. Birine itikad edip diğeri­ ne itimât etmemek mantık ve hikmet cihetinden saygıya lâyık olamaz. Şeriat ve akıl bakımından da sahih bir iti­ kada yaklaşamaz. Cenâb-ı Vacibü’l-vücûd cümlemize tam bir akıl ihsan buyursun. Vukuu muhakkak olan âhiret yol­ culuğunu unutmak isteyenlerden ve geri kalan bir saati bile meçhul olan dünya hayâtını sevgili kabul eden, çocu­ ğumsu güruhtan eylemesin, âmîn. 1. el-Hadid, 4. 2. Tâhâ, 82. 3. Lokman, 33; Fâtır, 5.