Kemalat

Sayfa metni

Ahlâk Üstadı der ki: "Bak yavrum! Sana adını sormuş, sen babarun adım da eklemişsin. Demek ki konuştursa, çok kelam edecek­ mişsin." buyurur. Süfyân-ı Sevrî (k.s), mescide girerken, bir defasında, sol ayağıyla girince: "Ya Sevr! Niçin sağ ayağınla girmezsin?" ikazını duyunca baygın düşer. Ayılınca yüzüne birkaç tokat vurup, "Bir sünneti terk ettin, admı Sevr (sığır) koydular. Da­ ha fazla edepsizlik edersen acaba ne derler?" diye hayıflan- mıştır. Hacı Haşan Efendimiz (k.s.) Üstadımız Hacı Haşan Efendi (k.s.)'nin, Kalender Ca- mii'nin inşasında tozlu topraklı da olsa mescide ayakkabıla­ rıyla girmeyişleri, unutamayacağımız hatıralardandır. Son rahatsızlıklarında ayakkabılarını sağdan giyişleri, sol taraftan giydirmek isteyenlere: "Bunca yıldır riayet ettiğimiz sünneti seniyyeyi şimdi mi terk ettireceksiniz?" sözü hiç unutulur mu? Ayağa kalkmaya takatleri olmadığı halde bile, ellerini yıkamadan sofraya oturmazlardı. Gömlek, ceket ve pardesü- lerinin ilikleri sağda olur, bazı haller dışında, bütün işlerinde hep sağı takip ederlerdi. Bağımızda ücretle çalışan işçiler bizi görerek utanıp yorulmasınlar diye, gidiş geliş yolunu bile de­ ğiştirirlerdi. İsim ve lakaplardan, incitecek ifadeler kullan­ mazlardı. Tahtacı isminde bir PTT memuruna, rencide olma­ sın diye ağaçcı derlerdi. Deli doktor diye maruf bir zâta O: "Kafasmdan rahatsız doktor." derdi. Mahallemizde münasip lakapla ifade edilmeyen bir kişiye, "Ahmet amca" derlerdi. Birgün alaylı sözlerle rahatsız ettiklerinde bu zatı, "Yahu her­ kesin saygı duyduğu Hacı Haşan Efendi bile bana Ahmet amca diyor da size ne oluyor..." diye serzenişte bulunmuştur. Kimsenin yüzüne hatasını vurmaz, eksiğini bile bir vesile ile 115