Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Bünyâmin'in Alıkonması / 143 - Yûsuf onu benden çaldı. Halbuki o bana babam dan emânetti. Sonra Yâkub -aleyhisselâm- halasının Yûsuf’u ver memek için bu hîleye başvurduğuna, hükmedip onu ölünceye kadar halasının yanında bıraktı. İbn-i Abbas der ki: “Yûsuf üç şeyden itâb olundu: 1. Kadın belâsına duçar olduğu vakit “Rabbim, zindan bana bunların davet ettikleri şeyden daha sevimlidir.” demekle, 72 2. Zindandan bir an evvel kurtulmak için o vakit kur tulan arkadaşına “Beni efendinin yanında hatırla!” diyerek gafletle ondan istiâne etmesi ile, 73 3. “Siz hırsızlarsınız!” diye nidâ ettirmekle. 74 72. Yûsuf Sûresi / 33 73. Yûsuf Sûresi / 42 74. Yûsuf Sûresi / 70 75. Yûsuf Sûresi / 77 Onlar da mukâbele edip; "Bu çaldıysa bundan ev vel bunun kardeşi de çalmıştı.”75 dediler. Yâkub’un oğulları Azîz’e ricada bulunup Bünyâ min'in affedilmesini ve bırakılmasını istediler. Robil de di ki: - Ey Meliki Ya kardeşimizi bize bırakırsın, yâhut öyle bir haykırırım ki, Mısır’da ne kadar hâmile kadın varsa korkularından çocuklarını düşürürler.