Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
142 / Hozret-i Yûsuf Bunu derken vücudunun tüyleri diken diken olup el bisesinden dışarı çıktı. Yâkub oğulları gazaplandıkları vakit kendilerinden biri ellerine yapışmadıkça gazapları sâkin olmazdı. Yû suf, oğluna dedi ki; - Git onun eline dokun. Yûsuf'un oğlu gidip Robil'in eline dokundu. Gazabı sükûn buldu. Robil dedi ki; - Muhakkak bu Yâkub’un zürriyetindendir. Yûsuf da; - Evet Yâkub’tan dedi. Robil ikinci bir defa gazaplandı. Bu sefer Yûsuf kal kıp yakasından tuttu, ayağıyla da çelerek yere düşürdü. Sonra Robil'e; - Siz İbrânîler cemaatisiniz. Siz kendinizden kuv vetli kimse yok zannedersiniz, dedi. Sonra onlar; <j(Î5 bj>l ¿1 aJ ¿11 yji.ll İ^jI Ç IjJlî J / Oz O / > / z O i \l Ju>-b jl <Ul jGû Jlî ^VA^ jjVwm*z*mJ| *yA (jljjj bi ^VQ jyj'cij İJİ bl öJİP Li& ljj>j O-0 78 - 79. “Ey Aziz! dediler, inan ki bunun çok ih tiyar bir babası var, binaenaleyh bunun yerine biz-