Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Beytullah'ın İnşâsı / 125 Açık olan kapısının altı arşın dört parmak yüksekli ği, üç arşın 18 parmak genişliği olup, kanatları “saç" tâ bir ettikleri ağaçtan mâmül ve yaldızlı gümüş safhalarla Örtülüdür. Bu kapı zeminden 4 arşın sekiz parmak yüksekliktedir. Beyt-i şerifin mukaddes mevkileri ve mübarek me- âsiri vardır: Mültezim, Müstecâr, Hacer’il-Esved, Dâhil-i Kâbetullah, Hıcr-i İsmâil, Mîzâb-ı Şerif, Hufre-i Mu’cin, Şadırvan, Sîtâre-i Kâbe, Metâf-ı Şerif, Makâm-ı Cenâb-ı İbrâhim, Makâmât-ı Erbaa, Minber-i Şerif, Kubbet’ul- Ferâşin, Kubbet’üs-Sekâyâ gibi; Mültezim: Hacer’ul-Esved ile bâb-ı şarkî arasına derler. Huccâc’ın tavaftan sonra burada duayı iltizam etmeleri bu ismin verilmesine sebep olmuştur. Fahr-i ri- sâlet efendimiz hazretlerinin duâ makamları burası idi. Müstecâr: Kapalı olan batı kapısı mahallinin ismi dir. “Müstecâr min’ez-zünûb” olması, yani huccâcın bu mevkiden sînesâ-yı istiğfar olması bu ismin verilmesine sebep olmuştur. Hacer-i Esyed: Tavaf başlangıcı olmak üzere ko nulmuş bulunan siyah taşa denir. “Hâl-i Cemâl-i Kâbe tullah (Allah Kâbesinin beni) olan Hacer’ul-Esved-i sa- âdet, peyvend-i zeminden üç arşın dört parmak yüksek ve dâire-i simin içinde mevzundur. Dâhll-i Kâbetullah: Derûn-i Kudsiyet-meşhûn-ı Kâbe-i Muazzamadır ki, üstü renkli bir pûşîde-i nâdide ile örtülüdür. Hıcr-ı İsmâil: Hatîm-i kerîmin diğer bir ismidir. Kâ-