Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
ŞEYH MUSTAFA HULUSİ EFENDİ (K.S.) 5. Kurulur bu ulu dîvân Cem olup hep pîr-i izam “Mürşidim” der bütün ihvân Arar müridin Efendim 6. Me’mûr efkârını düzelt Mürşidin izini gözet Hakk nârından etsin azat Vesilem255 benim Efendim 198. Kişiyi Allahü teâlâya yaklaştıran, Allahü teâlânın nezdinde (ka tında) yakınlığa ve ihtiyâçların giderilmesine sebeb olan her şey. “Ey imân edenleri Allahü teâlâdan korkunuz! O’na yaklaşmak için vesile arayınız!” (Mâide sûresi: 35) Hazret-i Ömer, kuraklık sebebiyle kıtlık olduğu zaman, Resûlul- lah efendimizin amcası Hazret-i Abbâs’ı vesile ederek; "Allah’ım! Biz kıtlığa düştüğümüz zaman, Resûlullah'ı vesile ettiğimizde, Sen bize yağmur verirdin. Şimdi Resûlullah’ın amcasını vesile ediyoruz, bize yağmur ver.” der, Allahü teâlâ da onların bu di leklerini kabûl edip, yağmur verirdi. (Buhârî, İstika, 15) İbâdet ler, dualar, mübarek zâtlar, Allahü teâlânın rızâsına kavuşmak için hep vesiledirler. (D.S.) İbâdet cennete girmenin bahası değil, bahanesidir. (T.T.S). . Vesile ya ibâdet ve amelle olur ya da Hz. Peygamber, velî ve sâ- lih kişileri vesile kılarak olur. Ameller ve Hz. Peygamber’i vesi- le’nin caiz olduğu, sâlîh kişileri vesile yapmak ise ilk hadîse da yanılarak genellikle kabul edilen görüştür. İhtilaflı olan konu ise ölmüş kimseleri vesile edilerek yapılan tevessüldür. Sûfîler, en biyâ, evliya ve sâlih ülemânın âhirete intikal etmiş olsalar da rû- hâniyyetlerine tevessül edilebileceğini kabul etmektedir. Teves sülde öncelikle hedef Allah’a yaklaşmak, rızâsına ulaşmaktır. (H. Kâmil Yılmaz, Anahatlarıyla Tasavvuf ve Tarikatlar, s. 346, İstan bul, 1994) 175