Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
ŞEYH MUSTAFA HULÛSÎ EFENDİ (K.S.) 11. Senin için nice âşık yandılar, tutuştular Ey Allah'ım! Kıl tecelli, Habîb’in aşkına yardım et 12. Senin için otuz iki dişini çekti Velî Veysel Karanı denilmiş inşallah sonu selâmet 143 ıtsıimm keti Yemen’de yaşadı. Sonra Basra’ya gitti, Müslüman olduktan sonra bütün ömrü boyunca sevgili Peygam berimizin aşkı ile yanıp tutuştu. Bir an bile Rabbini unutmadı. Kulluğunda o dereceye yükseldi ki, her hâli, her hareketi ve her sözü insanlara ibret ve nasihat oldu. Kimseden incinmemiş ve kimseyi incitmemiştir. Onun en önemli vasfı; Peygamber efendi mize olan aşkı, ibâdete canla başla devâmı ve annesine saygısı dır. Annesine çok hizmet edip, hayır duasını aldı. Resûlullah efendimizi görmeği çok arzu ediyordu. Defâlarca Peygamber efendimizi görmek için annesinden izin istedi. Annesi, kendisine bakacak kimsesi olmadığı için izin veremedi. Peygamber efendimiz; “Üveys-i Karnî, ihsan ve iyilikte Tâbimin hayırlısıdır.” buyurdu. Peygamberimiz mübârek hırkasını Hz. Ömer ve Ali ile ona göndermiştir. Bir ara Veysel ile aralarında şu konuşma geçer. Hz. Ömer: - Rasülüllah’ı görmeye niçin gelmedin? Veysel: - Siz O’nu gördünüz mü? - Evet. - O’nu gördüğünüze göre mübârek alnını da görmüş olmalısı nız. Kaşları çatık mı idi, yoksa açık mı idi? Veysel’de mevcud olan heybet sebebiyle her ikiside sustular. - Siz Muhammed (s.a.v.)’i seviyor musunuz? - Evet