Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
HULÜSÎ DÎVÂNI 14. Enbiyâ ervahı birikti geldi Hepsine imâm olup namazı kıldı Beyt-i Makdîs nur ile doldu Sahratullah sana tâbi’ Muhammed 140 15. Taşın havaya birden kalkması Rasul-i Ekrem’in göğe çıkması Âşıklar gözünden yaşlar dökmesi Rü’yet-i Peygamber sana Muhammed 140. Sahratullah, İsrailoğulları Peygamberleri’nin ibâdet ettikleri ün lü kaya. Rasûlüllah mi'rac gecesi semâlara yükselirken orada bu lunan Sahratullah’tan başlamıştır. O taşa “Sahratullah” denmesi hakikatte Rasûiüllah’a hürmettir. Bu sebeple bütün sular o sah ranın altından akarak dünyânın her tarafına taksim olunur. Ni tekim bütün ilimlerin kaynağı da Rasûlüllah (s.a.v.)’tır. Çünkü Rahman isminin mazhandır. (Yunus Vehbi Efendi, Veysel Akka- ya, Haccın Sırlan, s. 92, İstanbul, 2003) 126