Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ebû Cehil, dalâlet vâdîsinde yolunu şaşırdı. Tekebbüründen dolayı bir gün hidâyete eremedi. Ey kendisini emsâlinden yüksek gören, bil ki tekebbüründen dolayı efen dilikten yüzlerce merhale uzaktasın. J* Ey gönül, tevâzû gülşeninde zevk ve safâ et. Hiçbir kimsenin zevki te kebbürde bir halâvet bulmaz. 'jij ?^j ^' j/ ^ ^ ^b j&î jl ûjljl »JjJj foolil Es’ad, nefsini kırmağa çalış. Zîrâ dünyada hiçbir düşkün görmedim ki tekebbür ile ifâkat; şifâ bulsun. jjl ûjjjiJi (U^ dU“ jL ju jj^-İ jj"'“^ ^ ûlj aJL Sâkî, o gönül çalan gözü yâdederek, o insanı buhrânlara düşüren ve alev alev yakan şaraptan bir iki kadeh getir. J/ öl/ ubj ûj; <—’/« Mutrib, rebâbı çal. Ey hânende, gazel oku, tâ ki cân yarasını altın ve gü müş gibi dökeyim; (vereyim). ıj* ^J^j JjİJj jî>* tibb- <-jb 54