Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Himmet, mâsivâdan kurtulmak için lâzım gelen rûh kuvvetidir. Karınca, en hakîr mahlûktur, yerde sürünür, küçüktür. Tenimde bu za’f baki oldukça niye fâninin nazını çekeyim. Cismin ve câ- nım o derece kudretsizdir ki Mansûr bile bana gıbta eder. Fânî, bütün mâsivâdır, Hak’tan gayrı olan herşeydir. Za’f, madde ve mânâ za’fıdır, maddeden istiğnadır. C-ii” jl Jp t^k ^\^ İrem bağında safâ ile gezmenin arzusundan ayağımı çekince gönlüm sevgililerin nûruyla mâmûr bir ev oldu. Mâmûr: beyt-i mâmûr, Kâbe, nazar-gâh-ı İlâhîdir, beytullahtır. Felek te tavaf edilen Kâbe’nin timsâlidir. J-İ iya y^ ^ CL^lÜ ^^" J"1 ^' Kanaat köşesinde benim gibi kendini gizleyen insanın şöhret güneşi, arş-ı Alâ’ya yükselir. IJüujI ^^ <^—*^" ^-^ j'y"\ j' ^^ ^J ^ JJl ^J c?' °> ^ JJJ Ey Es’ad, varlığın sırlarını idrâkten mahrûm olanın karanlık hayâtına ka ranlığın bizzat kendisi hased ed^r.