Divan I Esad

Sayfa metni

Dizdim yine müjgânlanma bir sürü lü’lü Geldim derine ey gözümün nûru dahîlü Rahm eyle de bir gönlüme bak derd ile memlû Min hecrike yâ münyetî innî lâ’alilü Ve’d-dem’u mine’l-ayni ile’l-haddi yesîlü Ey hâk-i derin kıblegeh-i‘ pir ü tüyânâ Ya’kûb gibi kan döküyor dîde-i blnâ Düştüm çeh-i hicrâna Hudâ âlim, u dânâ Tellâhi lekad âserakellâhu âleynâ 'An na’tike yâ Yûsufu innî lekelîlü Ol kâkül-i müşkîn ile ol zülf-i semen-bû Ol gamze-i c&dû İle ol çeşm-i cefâ-cû Ey dîde~İ ter hû diyerek hû diyerek hû Vaktâki gelir hâtıra ol gözleri âhû Er-râhatu testevhışü ve’l-mevtü temîlü Yandt şerer-i âteş-i aşkın İle gönlüm Bir kerre bile etmedim ey mâh tezallum Tâki bu tegâfül bu teâmî bu teazzum Etsen nola bir kerre bu bîmâre terahhum El-Kalbü esîrun leke ve’r-rûhu dahîlü Bir başka metânet veriyor kalbe vaîdin Efzûn ediyor sabrımı âzâr-ı medîdin Bekler gönül eltâfını Allâh-ı Mecîdin Kesmem beni öldürsen eğer vasim ümidin Es~sabru cemîiün ve ile’n-nasn sebîlü Mahkûm-ı cünûn olduğumu gizlemek olmaz Âlûde-i hûn olduğumu gizlemek olmaz Aşkınla nigûn olduğumu gizlemek olmaz Hecrinle zebûn olduğumu gizlemek olmaz Ei-kalbu mine’l-bâli ale’l-hâli delîiü Evhâm u hayâlâta uyup çöllere düşmem Âdâb-ı eviddâya uyup çöllere düşmem Tal’at gibi a’dâya uyup çöllere düşmem Es’ad gibi sevdâya uyup çöllere düşmem Allâhu kerîmün samedün ni’me vekîlü Mef’ûlü / Mefâ’ftü / Mefâ’tlü / Fe’ÛIün 240