Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Gözümün nûru, başımdaki Muhammed’in sevdâsıdir. Başımın sevdâsı Muhammed’in elâ gözüdür. Gönlümün, karar kıldığı yer Muhammed’in parlak saçıdır. Muhammed’in sevgisinin yarası kalbimdedir. Muhammed’in dostluğunun ateşi gönlümdedir. Kırmızı kadeh arzusu başımda hiç kalmadı. Deli gönül Kevser kadehini de istemez. Muhammed’in yasemin gibi iki omuzu üzerine dökülen saçlannı düşünmek. Kazlarımı, neşelerimi her zaman hakkıyla güzel kokulu eder. Ve gönlümü her an kıskandıncı anber (kokulu) yapar. Eğer bir kişinin yoldaşı ihlâs olursa, Allah’ın yardımı elbette onun şefkatli bir dostu olur. Hidayetin ışığı ile yolun feyzini bulur. Muhammed’in zülfünün kâkülü, Allah'ın lütfudur. Aşıklara gerçek imanı veren odur. Ey güzel söz söyleyen kalem papağanı susma! Muhammed’in ahenkli boyu ve tatlı, sevimli yürüyüşü “İsra”da mülk ve melekût âlemini şaşırtarak, Miracı ilahi kudretin tahtını parlatarak, gerçekliği anlaşılmış olan Hakk’ı açıklıyor. i 171

