Divan I Esad

Sayfa metni

Rûhumun hali, göz yaşı yağdıran iki gözümden bellidir. Ağlayarak ettiğim âh ve feryâd, hasret ve hüznümü anlatır. Nefsin ayakta kalmasıyla sevgilime kavuşma zevkini alamam. Şu an sevgilimin aşkı ile yok olup gerçek hayatı bulayım. Sevgi nedir öğrenmek, isteyen mezarıma gelip sorsun. Sevgilimin gül yüzüne candan sevgi duymayan, Kol kuvVei ile irfan gül bahçesine erişemez. Vahdetin tecelli ettiği yerde döğüşmeye ve dolaşmaya ne gerek var. Eğer Rahman'ın rahmetinin bir esintisi cana ulaştı ise, Alem benim ilk baharımdan bahar ülkesi kesilir. O vefalı, ay yüzlü sevgili âşıklann meclisine gelince, Hatırımda ne dünya, ne âhiret ne de Kevser kaldı hepsini unuttum. Ey peri yüzlü sevgili, sana bütün varlığımı feda ettim. Vücut ülkem baştan başa yok oldu. Beni meydana getiren unsurlardan sadece görünen bir beden kaldı. Her ne kadar ezelden beri mezhep ve dine tabi isem de Ne ibadete, ne de âyine güvenirim. Bütün ruhum ve bütün kalbimle her an düşünürüm ki, Ben biçareye nzıklandıncı Allah’ın lütfü olsa da, Dünya ve âhiret düşüncesini geçip Vahdet sarayına ulaşsam. Kalbin fenâsı olmadan, elde edilmek istenilen feyzi bulmak mümkük mü? Baş çeken nefis benlik ile doğru bir yola gelir mi? Es’ad, sen de yok olsan ve Hüdâyî gibi desen ne olur? Yüce zatına layık Hüdayi’nin nesi var? Sadece fakirliğin sonsuzluğunu armağan olarak getirebilirim. 169