Divan I Esad

Sayfa metni

Cihânı cennetetmiş âdetâ bu iyd-i cân-efzâ Koy okun cümle-i ihvân izzetle safâ-babşâ Hilâl-i ebruvânın görmeden ben subh-ı tyd etmem Ubâs-ı mâtem-i soymam olursa cennet-i a’lâ Oturdum derd-i hicrinle namâz-ıyde baş etmem Libâs-ı mâtem-i soymam olursa cennet-i a’lâ Oturdum derd-i hicrinle namâz-ıyde baş eğmem Olunca lâk-ı mihrâbından ayrı ey melek-sîmâ Taâmım derd ü gam kûtum elem hûn-ı dil âşâmım Refikim âh u sâzım nâlc yârim ıllet-i sevdâ Leb-i la’lin firâkıyla nice kan olmasın hâtır Ki sensiz hûr u gılmân ile gelmez rûha istiğnâ Ne mümkün seyr-i gül-zâr-ı cihânı arzu etmek Seninçün bülbül-i hâtır olup ey^ğonca-leb şeydâ Teessüf eylemez Es’ad perîşân olduğu yüzden Visâlin bir daha ihsârr ederse hazret-i Mevlâ Mefâ'îlün / Mefâ’ilün / Mefâ’ilün / Mefâ’itün 146