Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ne yerden kârbân-ı gam geçer olsa konar bende Belâ râhında şimdi bir mu’ayyen menzil oldum ben Esîr-i dest-i hicrânım garib-i külbe-i abzân Ne derd-i hicre cân verdim ne yâre vâsıl oldum ben Lebin devrinde feryâd eylesem ney gibi boş ammâ Ne bir dem nâlesiz kaldım ne vasla nâil oldum ben Siyeb bahtım eğilmiş kâmetim hâl-i perişanım Gören ârif bilir kim mübtelâ-yı kâkül oldum ben Refîk-ı derd-i gamdan başka sormaz kimse ahvâlim O günden kim tarîk-ı ehl-i ışka dâhil oldum ben Görünce rebzen-i gamzen sülûk-i râbdan kaldım Ne evsat hâletin buldum ne pîr-i kâmil oldum ben Gam-ı sevdâ elinden ben de şaştım Es’ada zîrâ Ne Mecnûn gibi lâ-ya’kıl ne de bir âkil oldum ben Mefâ’îlün / Mefâ’îlün / Mefâ’îlün f Mefâ’îlün 142

