Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Arızın şevkiyle gönlüm gül gibi handân olur Gözlerin gördükçe gözler şâd iken giryân olur Dîde-i mestinde kâin şîve-i cerh u şifâ Hikmet-i aynın görünce Bû Alî hayrân olur (+) Atma zülfün yâyına aklım perîşân eyleme Nâgehân elden çıkup çöllerde ser-gerdân olur lyd-i vaslında hilâl-İ ebruvânın cilvesin Mü’min ü kâfir görürse şüphesiz kurbân olur Gül-şen-i vasim gözet kan dökme bunca gözlerim Âlemi berbâd eder gittikçe bir tûfân olur. Hasret-1 vaslınla görmüş olduğum sevdâları Fâş edersem âdetâ hayretlü bir destân olur Âlemi kendin gibi yandırdı âhın Es’adâ Böyle zannetme ki âteş derdine dermân olur Fâ’llâtün / Fâ’ilâtün / Fa’llâtün / Fâ’llün (*) Bu Ali, EbÛ Ali’nin kısaltılmışıdır. Müellif, oğlu Ali Efendi sebebiyle “Ebû Ali” künyesinin sahibidir. 136