Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
- Ebû Leheb ve Akıbeti / 91 «Ebû Leheb’in nefsi helak oldu. Ve dünyada işlediği ameli de helâk oldu. Ebû Leheb’in malı ve ameli kendinden belâyı def edemedi. Yakında alev sâhibi ateşe girer. Odun götürücü olduğu halde Ebû Leheb’in zevcesi de cehenneme dahil olur. O hatu nun boynunda hurmadan yapılmış ip vardır.»33 33. Tebbet sûresi, 1-5 Bu sûre-i celîlenin sebeb-i nüzulü: Birgün Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz, Safâ üzerinde Kureyş’in büyüklerini davet ile dîn-i İslâm’a dâhil olmalarını teklif edince Ebû Leheb de: - Bizi bunun için mi davet etdin? Tebben lek! Yani helâk olasın! demekle kalb-i Nübüvveti rencide edince Cenâb-ı Hak -azze ve celle - hazretleri Rasûlünün kal bine ârız olan kederi izâle ve tesliye için bu sûreyi inzâl buyurmuşdur. Ebû Leheb’in karısı Ümm-i Cemîl de Rasûlullah’a şiddet-i adâvetinden dağdan «muğıylan dikeni» ve sair çalıları arkasında getirir; Rasûlullah’ın yolu üzerine saçardı. Halbuki Cenâb-ı Hakk'ın sıyanetiyle o diken ler üzerinde Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz yürürken ipekden döşeme üzerinde yürür gibi yürür ve hiç bir şey tesir etmezdi. Bu sûre-i celîlenin evvelinden nihâyetine kadar Cenâb-ı Hak, Ebû Leheb’in haremini zemm edince bu zemme tahammül edemeyip husûmetini alenen ilâna başlaması üzerine herkes Rasûlullah’a olan hased ve