Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
92 / Bedir Gazvesi ve Enfâl Sûresi Tefsiri garazını anladığından Ebû Leheb’in Rasûluilah hakkında lâyık olmayan sözleri hiç kimseye tesir etmemeye başladığı gibi kendi hakkında herkesin buğz u adâveti artmış, nâs indinde kadr ü kıymeti kalmadığı gibi herke sin nefretini de kazanmışdı. İşte Cenâb-ı Hakk’a karşı sell-i seyf edip de hakkı İbtâle çalışanların akıbeti... Dünya ve ahiretde hüsranda kalacakları şübhesizdir. Mevâhib’de naklolunduğuna göre; Rasûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimizi doğduğunda Ebû Leheb’in cariyesi Süveybe emzirmişdir. Efendisine Rasûluilah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'in velâdetini beşaret etdikde Ebû Leheb de onu azad eylemişdi. Ebû Leheb vefat etdikden sonra bir gece vâki a ru’yada gördüler. «Yâ Ebâ Leheb halin nedir?» dediler. Cevâben: - Cehennemdeyim, amma Dûşenbe (Pazartesi) geceleri geldiği zaman azâbım hafifletilir. Parmaklarımın arasını emerim, su çıkar onu içerim, dedi. Sebebi budur ki, Dûşenbe (Pazartesi) gecesi Rasûluilah -sallallahu aleyhi ve sellem- dünyayı teşrif etdikde Süveybe gelip bana haber vermişdi. Ben de âzâd etmiş idim HakTeâlâ onun mukabelesinde Dûşenbe geceleri azabımı tahfif edip bu ihsanı kıldı.»