Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
90 / Bedir Gazvesi ve Enfâl Sûresi Tefsiri «- Vallahi hiç bir şey değil. ¡İlâ biz Muhammedîlere mülâki olduğumuzda arkalarımızı onlara teslim etdik. Dilediklerini kati ve dilediklerini esir etdiler. Lâkin nâsı levm ü tayîb de eylemem. Zira ablak atlara binmiş bir alay süvari var idi. Onlara mukavemet mümkün değildi» diye cevap verdi. Ebû Râfi’de; «O gördüğünüz süvari melâike idi» deyince Ebû Leheb gazaba gelip ona bir sille vurdu. Ümm’ül-Fadl ise gayrete gelip: «- Bîçâre köleyi efendisi burada yok diye dövüyor sun!» diyerek bir çadır direği ile Ebû Leheb'in başını yardı. Onun üzerine Ebû Leheb gam ve kederinden hasta oldu. Vücuduna ârız olan hastahkdan cesedi lâşe gibi o kadar fena kokar idi ki, evlâdiarı bile yanına yaklaşamaziardı. Nihayet «adese» denilen bir hastahkdan vefat edip, lâşesi üç gün yabanda kaldı. Oğulları bazı siyah arabları ücretle gönderip uzakdan üzerine toprak atmak suretiyle cenazesi ortadan kaldırılmışdır. Şâir Kureyş de Mekke’de bir ay kadar Bedir’de mak tul olan ölüleri üzerine mersiyeler söyleyerek mâtem edip ağladılar. Ebû Leheb ve karısı hakkında nazil olan Sûre-i Celile’de:

