Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hz. Âdem'in Yaratılışı / 109 Ölüm meleği de: Ben de O’nun emretdiği bir işde O’na âsî olmakdan O’nun izzetine sığınırım! dedi ve Arzın dört ikliminden kırk zirâ’ mikdarı toprak alıp götürdü. Bu hikmete mebnî olarak Âdem oğulları yeryüzünde- ki toprakların muhtelif renklerde olduğu gibi muhtelif renk ve evsafda gelmişlerdir. Bir kısmı beyaz, bir kısmı siyah, bir kısmı kırmızı, bir kısmı yumuşak, bir kısmı sertdir. Azrail’in kabz etdiği bu toprağın her bir zerresi bir insan bedenine asıl olmuşdur. Her insan, evvelden, toprağı nereden alınmışsa oraya defnolunur. Sonra Azrail -aleyhisselâm- semâya yükseldi. Allah ona: - Sana karşı tazarru’ etdiğinde arza hiç merhamet etmedin mi? buyurdukda Azrail: Senin emrini onun tazarru’undan daha üstün gördüm ya Rabbî, dedi. Cenâb-ı Hak: Öyle ise sen Âdem oğullarının ruhlarını kabzetmekle vazifelisin, buyurdu. Rivâyete göre Âdem -aleyhisselâm- dünyâ semâ sında halkolundu. Adn cennetinde halkolunup dünyâya oradan çıkarıldığı rivâyeti de vardır. Hadîs-i kudsî’de: «-Adem’in çamurunu kırk sabah, yani kırk gün kendi elimle yoğurdum» buyurulmuşdur. Bu günlerden her biri dünyâ senelerinden bin seneye muâdildir. Orada onu kırk sene kadar bırakdı. Âdem’in çamuru son derece kurudu.