Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
108 / Bakara Sûresi Tefsiri «- Evet,» buyurdu. Arz ağladı, ondan kıyamete kadar akacak pınarlar fışkırdı. Cenâb-ı Hak arzın muhtelif yerlerinden, beyazın dan, siyahından, kırmızısından, tayyibinden, habisinden, yumuşağından, sertinden ve bazı dağlarından toprak getirmesi için Cebrail -aleyhisselâm-’ı gönderdi. Cibril - aleyhisselâm- bu toprakları yeryüzünden kabzedip almak için geldiğinde yeryüzü dedi ki: - Seni gönderen Allah’a yemin ederim ki, benden hiçbir şey alamazsın. Sultana yakın olmanın menfaatleri çokdur ama tehlikeleri de çokdur. Cibril -aleyhisselâm- bir şey almadan dönüp Allah’a dedi ki: - Ya Rabbi! Arz bana Senin yüce isminle yemin ede rek kendinden bir şey vermedi, ben de o yemini bir tarafa bırakıp da bir şey alamadım. Allah Teâlâ bunun üzerine Mîkâil’i gönderdi. Mîkâil -aleyhisselâm- yeryüzüne varınca arz Cebrail’e söyledi ğini Mîkâîl’e de söyledi. Mîkâil de bir şey alamadan geri dönüp gitdi. Allah bundan sonra İsrafil -aleyhisselâm-’ı gönderdi. O da bir şey alamadan geri dönüp giderek Cebrail ve Mîkâil gibi Allah’a hâlini arz etdi. Allah (c.c) bundan sonra ölüm meleği Azrail’i gönder di. O arza inince arz ona da: -Yarın ateşin nasibi olacak bir şeyin toprağını kabz etmenden, seni gönderen Allah’ın izzetine sığınırım! dedi.