Sayfa metni
_________________________ ____________________Gönül Beytullah’tır saçların ağarmasıdır derler. Hazret onlara şu cevabı verir: “Ölümün alâmeti doğmaktır.” Bizlere ebedî hayatı unutturan; çocuğum evlenecek, kızım gelin olacak, emekliliğimde köşklere konup rahat edeceğim, torunlarımı seveceğim tutkularıdır. Kılıças- lan’ın, “Sarayıma kusur bulanı astıracağım.” demesi üzeri ne yaşlı bir pirin de ona, “Bir gün sen de öleceksin, bu köşk de virane olacak” cevabını vermesi gibi dostlar, bu handan bizler de göçeriz. Birinin Konup Diğerinin Göçtüğü Yere Han Derler Dokuz yüz elli sene ömür süren Nuh Peygamber’in, “Bir kapısından girilip diğer kapısından çıkılan han.” dedi ği bu âlem hiç kimseye yâr olmayan fânî bir yurttur. İbra him Edhem (ks) huzuruna gelen bir Allah dostuna, “Sara yıma niçin geldin?” diye sorar. O zat şöyle cevap verir: “Sizden evvel bu sarayda babanız, ondan önce dedeleriniz vardı. Birinin konup diğerinin göç tüğü yere han derler, ne sarayı padişahım!” “Bir gün bu haller, benim de başıma gelecek.” duygu sundan yoksunluğumuz, bizlere asıl vatanımız olan âhiret yurdunu hatırlatmıyor. Dünyaya karşı beslediğimiz sevgi, gençliğimiz ve sıhhatimiz, bizlere sonsuz âlemi hepten unutturuyor. “İşte onlar, âhiret karşılığında dünya hayatını satın alanlardır. Bu yüzden onlardan azap hafifletilmez ve onlara (o gün) yardım da edilmez.” (Bakara, 2/86) 121