Sayfa metni
46 Âzâlarımızı, bu hayat rüzgârı başımızda eserken, bize itâat ederken, emr-i Hakk tecellî etmeden, ne için yaratıldıysa o yönde kullanalım. Beynimizi yüce kudreti tefekkürle, kalbimizi haşyetullâh ile, gözümüzü ibretle, kulağımızı hikmetle, elimizi sehâvetle, ayağımızı cihadla bereketlendirelim. Tekrar âhiret âleminden dönüp, dil Kur’ân okuyamaz ve zikir yapmaz. Göz Kitâb-ı Kerîm’i mütâlaa etmez. Kulak eşyânın zikrini, İlâhî kelâmları duymaz. Gönül havf, haşyet, takvâ, inâbe ve tecellîye mazhar olmaz. El yaralara merhem olmaz, ayak Hakk’ın yolunda tozlanmaz. Rasûlullâh’ın (sav) “İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar!” Hadîs-i Muhammedî‘sine gönül vererek, her şey insanoğluna mûtî iken, aklımızı ba- şımıza alalım.