Sayfa metni
38 Meryem, Enbiyâ, Şuarâ, Saffat, Zuhruf, Mümtehine sûrele- rinde, “Bir zaman da İbrâhîm, babası Âzer’e şöyle demişti: “Birtakım putları ilahlar mı ediniyorsun? Şüphesiz ki ben, seni ve kavmini apaçık bir dalâlet içinde görüyorum.”4 Bakara, Nisâ, En’am, İsrâ sûrelerinde, ana ve babaya ikrâmı emreder Rabbimiz. “Ve Rabbin, kendisinden baş- kasına ibâdet etmemenizi ve ana-babaya iyilik etmeyi emretti.”5 Ana-baba sahih bir îtikâd, ilim, ibâdet ve güzel ahlâkla ahlâklanır, evlâdlarını da o tarzda yetiştirir. Üstâzımız, elle- rimize namaz duâlarını yazıp verir ve yemekte, çayda, her fırsatta dînî konuları ele alırdı. Tâlim için hocalara gönde- rirdi. Yaz tâtillerimizin çoğu gurbette geçmiştir. Yaylalarda bile, şiirler yazar ve cemâatin önünde okuturdu. Evlâdını beş vakit namazda duâdan unutmaz. Üstâzımız kendileri duâ buyurdukları gibi, büyüklerden de duâ tale- binde bulunurlardı. Mühim bir işimizde, “Korkma oğlum! Anan seherde duâ etti” buyurdu. Üniversite imtihânını ka- zandığımda izn-i İlâhî ile, şu beyti yazıp gönderdi: Puanın yüksek çıktı. Âlemi yakıp yıktı. Islahları için fakir ve yoksulu düşünür. Helâl kazancın- dan infakta bulunur. Yıkık gönüller mesrûr olunca hâcet yerine gelir. Hiddet ve şiddet yerine lütuf ve şefkatle muâmele eder. Hiç unutmayız ellerini kaldırıp başımıza ipekten yumuşak dokunuşunu Efendimizin. 4 En’am, 6/74. 5 İsrâ, 17/23.