Sayfa metni
80 Ailede kopan vâveylâ, sükûnunu Kitâb-ı Kerîm’de bulur. “Ey îmân edenler, gerek kendilerinizi, gerek âilelerinizi öyle bir ateşden koruyun ki onun yakacağı insanla taşdır. (O ateşin) üzerinde iri gövdeli, sert tabiatlı melekler var- dır (me’murdur) ki onlar Allâh’ın kendilerine emretdiği şeylere aslâ isyân etmezler. Neye de me’mur edilirlerse yaparlar.”4 Peygamber Efendimiz’in (sav) “Zevcenizden herhangi bir fenâlık görürseniz ondan nefret etmeyiniz. O zaman ona daha başka, daha güzel, daha iyi sözler söyleyiniz.” (Müslim) tavsiyesine uyarız. Bâzı durumlar- da kalbi eşinden soğuyan kişi de “Onlara hoşça, güzelce muâmele edin. Şâyet onlardan nefret edecek olursanız (tahammül edin). Belki Allah sizin nefret ettiğiniz şeyi büyük hayırlarla donatmıştır.”5 Konu komşu ve bütün halk, huzûru şu Âyet-i Celîle ile sağlar: “Bir sadaka vermeyi yâhud iyilik yapmayı veyâhud da insanlar arasını düzeltmeyi emreden(ler)inki hâriç, onların aralarındaki gizli gizli konuşmalarının çoğun- da hiçbir hayır yoktur. Kim bunları sırf Allâh’ın rızâsını kazanmak için yaparsa, yakında ona büyük bir mükâfât vereceğiz.”6 “Mü’min, geçimi güzel olan kişidir. Geçimsiz kişide hayır yoktur.”7 “Nîmete kavuşmuş olanlardan, tevâzu gösterene ve kendini hep kusurlu bilene, helâlden kazanıp hayırlı yerde sarf edene, fıkıh bilgileri ile hikmeti birleştire- ne, helâle harâma dikkat edene, fakirlere acıyana, işlerini Allah rızâsı için yapana, huyu güzel olana, kimseye kötülük yapmayana, ilmi ile amel edene ve malının fazlasını dağıtıp, lafının fazlasını saklayana müjdeler olsun.” (Taberânî) 4 Tahrîm, 66/6. 5 Nisâ, 4/18. 6 Nisâ, 114. 7 Ahmed b. Hanbel, Müsned, 2/400, 5/225.