Sayfa metni
394 / Bakara Sûresi Tefsiri - »Sadaka sahibinin elinden çıktığı zaman, sâilin eline varmadan beş kelime söyler: Az idim, beni çoğalttın; küçük idim, büyüttün; düşman idim, dost oldum; fâni idim, bakî yaptın, senin tarafından korunur idim, şimdi senin koruyucun oldum.» Mekhûl eş-Şâmî şöyle demiştir: Mü’min, bir sadaka verdiği zaman Allah Teâlâ ondan razı olur. Cehennem şöyle seslenir: -Yâ Rabbi! Bana, Sana şükür secdesi için izin ver, çünkü Sen, Ümmet-i Muhammed’den birini benim aza bımdan kurtardın. Zirâ ben, Ümmet-i Muhammed’den birine işkence etme konusunda Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-’den haya ediyorum. Fakat ne yapayım ki, emre itaat gerek.» Kimin eline mal geçmişse o malı Mâlikü’l-Mülk’ün yolunda intak etmeye baksın, şükretmeye koyulsun, hiç kimsenin ricasını geri çevirmemeye gayret etsin. Hadîs-i şerîfde buyurulmuşdur ki: «Kim kendisine sığınanın ricasını kesip atarsa Allah da onun ricasını kesip atar.» Ulemâdan bazısı bu hadîs-i şerifi görünce ağlamış lar ve üstadlarına hadîsin manasını sormaya gitmişler. O âlim zât üstazına vardığında bir köpeğe eliyle ekmek yediriyormuş. Selâm vermiş, selâmını almış fakat her za manki mutadı hilâfına ayağa kalkmamış. Köpek ekmeği