Sayfa metni
210/ Ashâb-ı Kiram 2 -------------------------------------------------------- Bir gün Ebû Zerr’den sorulan bir suale cevap verdiği sırada Emevîlerden bir genç başı ucuna dikilerek: -Ey Ebû Zerr, Emiru’l-Mü'minîn seni iftâdan menetmedi mi? demesi üzerine Ebû Zerr: «- Sen de üzerime gözcü müsün? Fakat hayatım yed-i kudretinde olan Allah’a yemin ederim ki, beni boğazlamak üzere -boyun köküne işâret ederek- bunun üstüne keskin kılınç koysanız ben de siz kılıncı çekmezden önce Resûlul- lah’dan İşitdiğim bir kelimeyi tenfiz edebileceğimi sansam, hiç çekinmez muhakkak tenfiz ederim» diye Kureyş gencine mukabele etmiştir. Ebû Zerr-i Gıfari’nin haremine de Ümm-i Zerr künyesi verildiği gibi kendilerinin ve bilhassa çocuklarının cüsseleri son derece ufak yapılı cüce olmasından dolayı kendisine «Ebû Zerr» künyesi verilmişdir.188 Hadis-i şerifde «Zıll-i semada ve sath-ı arzda Ebû Zer r’den daha doğru sözlü birsâhib gelmedi.» duyurulmuştur. Müşarun ileyhin sıdkı itiyâd etmiş olduğunu beyanda mü balağa ile Ebû Zerr tavsif buyrulmuştur.199 Ebû Zerr- radıyallahu anh- beyne’n-nâs muhterem bir zat idi. Lâkin şiddet-İ zühd ü takvası hasebiyle nâsı tehammül edemeyeceği şedâid-i umûra sevk eder idi. Muaviye Ebû Zerr’i mahcûb ve mülzem etmek üzere bir gece ona bir adamıyla bin altın göndermişti. O da o gece hâb u râhatı terkederek bu altunları fukaraya tasadduk etmişti. 198 Tecrid-i Sarih Tere. 9/239 vd. 199 el-Hakayık