Sayfa metni
208 / Ashâb-ı Kiram 2 Hemen Resûlullah’a: -Yâ Resûlallah! Bana İslâm’ı ta’lim buyur, dedim. Oda telkin buyurdu. Ben bulunduğum yerde hemen Müslüman oldum. Bunun üzerine Resûlullah: - Ey Ebâ Zerr, bu işi mahrem tut ve memleketine dön git, sonra sana bizim zuhûrumuz haberi ne zaman erişirse hemen gel, buyurdu. Ben de: - Yâ Resûlallah, seni hak peygamber ba’s eden Allah'a yemin ederim ki, hiç şüphesiz ben mübârek ke lime-! şehâdeti en azılı müşriklerin ortasında muhakkak haykıracağım, dedim. Kureyş Mescid’de toplu bir haldeyken Mescid’e gel dim ve; «- Ey Kureyş cemâati, bütün varlığı mla bilir ve size de bildiririm ki, Allah’dan başka ibadet edecek hiçbir ma’bûd yokdur, ancak Allah vardır, yine samimiyyetle ilân ederim ki, Muhammed Allah'ın kulu ve Peygamberi’dir» dedim Kureyş müşrikleri de: - Ha saldırın şu sâbiîye, dediler de kalkdılar. Öldür mek kasdıyia beni sıra dayağına çektiler. Bu sırada Abbas hemen üzerime kapandı, sonra onlara döndü: 197 - Helâk olasınız, Gıfar’dan bir kişiyi öldürüyorsunuz. Gitar ise sizin ticaret yeriniz yol uğrağınızdır, dedi. Kureyşliler çekildiler. Ertesi gün sabah vakti yine Mescid’e gittim. Dünkü gibi yine ilân etdim. Onlar da kalkıp: 197 Sâbii Luğatda bir şeyden diğer şeye intikal demekdir. Bu cihetle Kureyş müşrikleri müslüman olan kimselere sâbii derler idi.