Sayfa metni
Humus Ma1 rekesi / 161 Bir hile-i harbiyye düşünelim. Atâ bin Ömer isminde ha- zırûndan ve sâdât-ı Arabdan salhurde bir zat kıyam ile; “Aklıma bir tedbir geldi” dedi. “Biz Rumlara zahire almak şartıyle çekiliyoruz diye sulh teklif edelim. Paramızla er zaklarını satın alalım. Onlar me’kûlâtlarının biteceğini düşünmezler, erzaklarını satarlar. Az zamanda erzakları bitince biz de bu suretle onları esir ederiz.” Bu fikir kabul edildi. Herabis’e bir mektub yazıldı. Sûreti: "Yazdığınız mektubu okuduk. Buradan çekilmemizi ister iseniz bize beş on günlük zahire vermelisiniz.” Bu mektub Herabis’e vasıl olunca: “Ben size de medim mi? Bunlar bizi açlıkdan muhâsara etdiler. Şimdi karınlarını doyurur isek geldikleri mahalle giderler” dedi. Hemen külliyetli zahire gönderdiler. Ebû Ubeyde Hazretleri ne kadar para varsa zahire almalarını emretdi. Rumlar işin farkına varmadan bütün me'kûlatı Müslüman- lara satmağa başladılar. Hz. Ebû Ubeyde bir müddet muvakkaten Humus civarından çekilerek o civarda bulunan Rastin kal’asına doğru yürüdü. Orduy-ı İslâm Rastin kafası önünde top landılar. Kafanın kumandanı Kıtan, orduy-ı İslâm’ın şehri zabtetmek fikriyle geldiğini anladığından Hz. Ebû Ubeyde’ye bir mektub yazdı. Sûreti: