Sayfa metni
Şam'ın Fethi / 143 Piskoposlar erkenden hurûc hareketi yapacakla rı kapıya gelerek büyük bir salib takdılar. Salibin altına İncili koydular. Tumas da askerler geçerken elini İncil üzerine koydu. "İlâhî bizim dinimiz hak ise bize yardım et, düşmanların eline düşürme” dedi. Askerlerini kal’adan çıkardı. Müslümanlar da hazırlanmışdı. Mücâdele ve harb şiddetli ve kanlı sûretde başlamışdı. Ok atmakda mahir olan Tumas zehirli oklarını her tarafa atıyordu. Atılan oklardan biri Eban bin Zeyd’e isâbet etdi. Yarası sargıyle bağlanmış ve muhârebeye devam etmiş ise de ok zehirli olduğundan karargaha götürülmüş ve şehid olmuşdu. Zevcesi de yanında bulunuyodu. Şehid olan kocasına bir damla göz yaşı dökmeden “Sen ne mes’ûdsun ki Allah’a kavuşdun. Ben de senin intikamını alarak sana yetişe ceğim" demiş ve kocasının okunu, yayına alarak harb meydanına koşmuş idi. Kocasının Tumas tarafından öldürüldüğünü anlayan sâdık zevce, Tumas’ı arıyordu. Ve ok atmaya başlamışdı. Ve onun attığı birokTumas’ın bayrakdarını yaralamış ve Bizans bayrağını yere düşürmüştü. Düşen bayrak Müs lümanların eline geçdi. Elden ele Şurahbil’in eline kadar vardı. Tumas da bayrağını kurtarmak için ilerliyor ve bü tün şiddetiyle harb devam ediyordu. Ebân’ın zevcesi ta rafından atılan birokTumas’ın gözüne İsabetle onu yere sermişdi. Tumas’ı şehre götürdüler. Yarası bağlanmış, o da şehrin kapısında durarak harbi Idâre ediyordu. Şehrin surundan atılan taşlar şehre yaklaşmaya müşkilat veriyordu. Bu muhârebe de akşama kadar de vam etdi. Gece olunca iki taraf karargâhına dönmüşdü.