Ses kayıtları yükleniyor…
Mihmandar ses arşivi
Ruhani Terbiye ve İbadet Sırları kaydında İlk görüşmemizde Üstad-ı Ali'mizin zahiri ve batıni şifa tarifi diye yazmış olduğu şiirler var. Yalnız bu kitapta bazı ilaveler yapılmış, onlara itibar etmeyelim. İtibar edilir ama üstadımızın yazmış olduğu zahiri ve batıni şifa tarifi olarak elimizde mevcut olan ama sonuna bazı eklemeler yapılmış. Çünkü Üstadımız Hazretleri etrafa…
Konu başlıklarındaki zaman bağlantıları kaydı ilgili saniyeden başlatır.
İlk görüşmemizde Üstad-ı Ali'mizin zahiri ve batıni şifa tarifi diye yazmış olduğu şiirler var. Yalnız bu kitapta bazı ilaveler yapılmış, onlara itibar etmeyelim. İtibar edilir ama üstadımızın yazmış olduğu zahiri ve batıni şifa tarifi olarak elimizde mevcut olan ama sonuna bazı eklemeler yapılmış. Çünkü Üstadımız Hazretleri etrafa mektuplar yazar, bazen beyitlerle ifade buyururlardı. Mesela bunlardan bir tanesini size anlatabilirim. Sami Efendi Hazretlerine diyorlar ki kendisinin ellili yıllarda Şam-ı Şerife bir hicretleri olduğu, o hicretlerinde yanlarına Konya'dan Hacı Mehmet rast geldi diye bir kimseyi alıyorlar. Bir de İskenderun'dan Geylani Bey diye Efendimiz aleyhissalatu vesselamın soylarından kıymetli bir insan askeriyeden kendisi malulen emekli olmuş, ayaklarının birisi de takma.
Neyse, çok güzel dostlukları olmuş, yoldaşlıkları olmuş, Efendimizin kemalatını görmüş, onu görünce istikamet bulmuş. En büyük dert de bu zaten. Allah'ımız tanımlarken müminleri vecalna lil müttakine imama muttakilere önder olarak haber veriyor. Allah'ımız şakilere, facirlere, zalimlere önder etmesin. Müttakilere önder etsin bizi çünkü vebali çok ağır bunun. Bir yerdeydi, mevzu bazı diğer taraflara gidiyor ama öneminden dolayı. Diyordum ki bizim gibi insanlara bakıp şekil almayın. Allah'ımız kitabı keriminde sıddıklar, şehitler ve salihler, büyüklerimize bakalım onlara göre şekil alalım yoksa şaşırırız diye. Şimdi bu zat İskenderun'a geliyor. Orada hocalar var. Hocaları tarikat-ı Ali'ye teşvik ediyor ama pek meyletmiyorlar. Bu halini Sami Efendi hazretlerine arz ediyor. Efendim diyor, ben anlatıyorum, kabul etmiyorlar, ilmimde kifayet etmiyor. Ne olur?
Hasan Efendi'yi Yahyal'dan gönderseniz onlara mübarek yolu anlatsa olur buyuruyorlar. Artık alıyor Efendimiz yanına kıymetli kimselerden, evlatlarından. Gelen hocalar biraz başları dik şekilde geliyorlar ama Üstadımız Hazretleri birine yöneliyor. Beytlerle başından geçen bütün hadiseleri anlatıyor. Sandalyede oturamıyorlar, yere oturuyorlar, ağlamaya başlıyorlar. Bunu şunun için diyorum. Efendimiz Hazretlerinin beyitlerle şiirlerle de irşadını görüyoruz. Mesela bize yazmış olduğu mektup var. Şeyi okusam yeter yine herhalde başka zamana kalır Allah ömür verirse salih sohbetine alış diye bize yazmış olduğu bir şiir var. Gerçekten bir müridin nasıl olması gerekirse onları sanki Efendimiz Hazretleri vurguluyor. Burada damatları Hafız Ahmet Efendi, o çok rahatsızlık geçirdi ayaklarından. Askerde hatırladığım kadarıyla bir kireç kuyusunu atlamış. Oradan kalma bir rahatsızlık dizlerinde.
Sonra dizleri kesildi. Onu teselli için Üstadımız Hazretleri bir şiir yazıyor ama şiir çok müstesna. Şimdi göreceksiniz. Mesela bir kitabı bir kitabı bir kıt anının içerisine girdirmiş. Dedim böyle bir kabiliyet görülmemiş. Biz tunç kafiye, cins kafiye görürdük edebiyatta. Şimdi Efendimiz Hazretlerinin bu okullardan geçmediği halde herhalde ilahi medreseden geçtiği belli, onda bir şüphemiz yok, ona rağmen bugünkü edebi usulleri neleri hep şiirlerinde görmekteyiz, hayran kalıyoruz. Bundan dolayı biz kardeşlerimize devamlı diyoruz aman ha eserlere dikkat edelim, eserlere dikkat edelim. Çokça misal veririz Bandırma Ali Efendi'den Rahmetullah Ali. O nasıl olduysa bu eser eline geçmiş, demiş ki ben bunun bir kıtasına bir ay konuşurum kardeş, bir ay konuşurum. Neden konuşuyor? Başka şiirler yok mu? Var, dolu ama bu gibi şiirler gönülden taşarak geldiği için öyle oluyor.
İlla ip olmayarak biz de öyle. Eserleri okuyoruz ama ruhlu olan eserleri gönülden çıkan, yazıları gönülden çıkan eserlerden bir cümle okuduğumuz zaman o bitmiyor, dakikalar alıyor, saatler alıyor. Biz bunu bir defasında denedik. Bir itiraz şeklinde değil. Bir kardeşimiz sağ olsun var olsun fenafillah ve beka billah hakkında bir eser hazırlamış. Bir kardeşimize dedim ki bak, fena ve beka halinde bir eser hazırlanmış, çok güzel. Bir de adap Risalesinde fena makamını bir okuyalım. Bir cümlesini okuduk, bir cümlesini emin olun insan kendinden geçer gibi oluyor. Çünkü söz dilden çıkmıyor. Büyüklerimiz dıl, bu parçada kalp da kalp demek, dıldan çıkıyor, gönülden çıkıyor. İşte Abdülkadir Geylani Efendimiz'i biliyoruz, kalpteallahü sırre. Evladının işte babam bazı menkıbelerden neden dem vuruyor? Şöyle ayetle, hadisli bir konuşma yapsam diye gönlünden geçiyor.
Bunu da Cenabı Hak kendisine bildirince evladım yarın bir işim olacak, siz görüşün. Estağfurullah diyor ama sabaha kadar eserleri böyle masaların üzerine, artık nasılsa o günkü haller, durumlar, olduğu gibi döküyor, konuşmaya çıkıyor ama insanlar bir direğe, duvara yaslanmışlar, uyuyorlar. Sonra Abdülkadir Geylani Efendimiz geliyor. Dün diyor bir buzağımız veya ineğimiz kaybolmuştu, onu bulmak için çıktım. Millet hüngür hüngür ağlıyor. Ayet değil, hadisi şerif değil. İneğimiz kaybolmuştu, onu aramaya gönülden konuştuğu için o dinleyenlerin kalplerine şöyle bir düşünce geliyor. Bir ineği şu dünyada ararsa yarın biz riayet eder, dikkat edersek bizi mahşerde aramaz mı? Es'adi Elbili Hazretleri ile Kaddafi Sallallahu Aleyhi ve Sellem bir meşayihin bir araya gelişleri var. Büyüklerimizde bir tasarruf hali olur. Böyle oturmuşlar ikisinin de böyle mübarek başları önüne yıkılmış. Hadise şu.
Ruhani alemde sıratın başında buluyorlar kendilerini. Esad erbili Hazretlerinin yanına gitmek için işte gelin yalvarıyorumlara, buraya gelin aman ha çıkmayın yoldan, Onları derleyip toparlayıncaya kadar kan ve terin içerisinde kalıyor ve sıratı geçiyorum. Diyor ki ey Esad, bak evlatlarımı nasıl geçirdim sırattan. Sen bak kendi başına geçtin. Mübarek hırka-i saadetini şöyle bir silkeliyor. Yüz binlerce mürit. Siz diyor toplamak için çok zahmet çektiniz. Biz onları gönlümüzde geçirdik Efendi Hazretleri diye. Bundan dolayı dediler, nakşi kutupları yaman olur diye. Şimdi Esad Erbili Hazretleri diyoruz, üstadımız diyoruz, emsali Mevlamızın dostları, bunlar her haliyle örnek olmuş kimselerdir. Neden derdim? Daha çocuktum o zaman. Yeşilhisar içmecesinde tabii o su insanı dışarıya çok güzel çıkarıyor.
Öyle hiç kimsenin bilmiyorum öyle her çıktıktan sonra abdest almasını namaz için olabilir ama Efendi Hazretleri her zaman abdest alıyor. Abdesti de tastamam alıyor. Yani buna beşeri bir güç. Nasıl tahammül eder bilmiyoruz. Örnek işte, her şeyiyle örnek. Bak yıllar olmuş ikide bir sözümüz, Efendi Hazretleri böyleydi, Efendi Hazretleri şöyleydi. Neden örnek? Cenabı hak, Furkan Suresi'ndeki ayet-i celileye hayatımızı muvaffak kılsın. Müttakilere imam kıldık sizi buyuruyor. Cenabı hak bir aksini kılmasın. Bir aksinden muhafaza buyursun. Bir tanesi evladım diyor ben öleceğim. Bunlar mutaasssı bir çevrenin içerisinde. Sana diyor, kumarı üreteyim. Bak diyor, ben öldükten sonra belki kolay kolay öğrenemezsin. Bak, bir fücurda, kötülükte, isyanda örnek olmak var.
Bir de mürşid-i kamillerimiz gibi aman ha Evrad ve Ezkarı dinle ki yanımızda bulun, sonra kardeşlerine öğretirsin diyerek hep hayırda hep takvada örnek olan Allah'ımızın sevgili kulları da var. Hastanede kaldıklarında üstad etmişünü söylemişler. Bizim şahsımızda dinimizi görüyorlar evladım dikkat etmemiz lazım diye. İsmini vermeyeyim, O kalp doktorları şimdi diyorlar ki Efendi Hazretleri, bakın secdeye varmayın, zaten ayakta kılamazsınız. Doktor, bana namaz kılma diye bir şey söyleme, canıma da mal olsa kılarım ben. Eve varmış, bu günlüğüne öyle tesir etmiş ki ev halkını anlatıyormuş hayatına mal olacak, işte kalbinden dolayı rahatsız secdeye varma diyorum, hayatıma da mal olsa diyor. Sonra asistanları neleri? Bir cuma günü mescitte görüyorlar, birbirlerine gösteriyorlar. Bakın hocamız namazda, hocamız namaz kılıyor diye. Neden? Örnek olmuş.
Yani hastalığı bile insanların istikamet bulmasına vesile oluyor. Unutulmuyor, gerçekten unutulmuyor. Allah'ımız onları bizim irşad ve ıslahımız için hazırlamıştır. Şiirlerinde de öyle. Her bir kıtası emin olun bize bambaşka esasları ortaya koyuyor, hayran kalıyoruz. Çünkü söz bir ifadeleri var. Oradan gelir söz bizdedir, arada tercümandır bu. İşte bu ledünniyeti, en güzel ifade. Kuran-ı Kerim'den delili denirse esaid billah, Bağdat'ta diyor ilim tahsilimi bitirdim, geldim. Sami Efendi hazretlerine icazetimi aldığımı beyan edince çok kısa bir kelam, böyle az bir kelamla hayrül kelam makelle ve denli. Hayrül kelam hayırlı söz, az da olsa nedir? Bizim kurtuluşumuza sebeptir. Hayrul kelam ma kalle ve dell. Azama, hayra delil olan o sözler, gönüllere yazılan sözler. Bakın şunu söylüyor. İşte orada nasıl vakit geçirdin, kimdi hocaların, ne yaptın, hangi eserleri bitirdin ne demiyor.
Uzun görüşmüyorlar zaten, hepsi kaydediliyor. Malayani boş sözü, maani bile, maani gerekli olan sözü bile uzatmıyorlar. Rabiatü'l Adeviyye annemiz misal olarak verilir, işte kızım diyor hizmetçisini Hasan-ı Basri gibi rahmetullah Ali büyük insanlar geliyor. Evimiz de çıplak. Şöyle bir kilim alsak, anne kilim beyaz mı olsun yoksa siyah mı alalım, hangi renk olsun anne, hangi ebatta, hangi ölçüde, hangi kalitede deyince parayı ver evladım. Neden anne, almayacak mıyız? Daha almadan üç beş kelam ettik yahu. Böyle hassas onlar. Hayırlı sözlerde bile ne kadar dikkatli. Hayırlı söz derken gerekli olan sözü demek istiyorum. Nebi Ekrem Efendimiz Aleyhissalatu Vesselam ya hayır söylüyor ya sükut et buyuruyor. Bizim geçenki görüşmemiz sükut hakkındaydı. Hiçbirini okuyamadık. Sami Efendi Hazretleri'mizin delil olduğu, aman okuyun diye buyurduğu adap risalesinde anlatamadık.
Şunu demek istiyorum, buyuruyor ki Hoca Efendi bildiğimizle amel edersek Cenabı hak bilmediğimizi malum eder. Bakıyorsunuz hiç okumamış, tahsini yok. Abdülaziz Ed-Debbi Hazretleri, tahsini yok. Buylu olan mürşid-i kamillerimiz de var bizim ama bakıyorsunuz ili mehirleri onların kapılarına geliyor. Bildiğinizle amel ederseniz Cenabı hak bilmediğinizi malum kılar. Şahına Nakşibend Hazretleri, Kaddafi Sallallahuü sırra bir yere halife gönderir. Halife gönderdiği kimseye tabii seçkin bir kimse diğer insanlara yol gösterecek. Efendim namaza buyurun, estağfurullah der geçmez, çünkü kıldıracak durumu yok. Derler ki ne kadar mütevazi. Efendim işte cemaat toplandı, şöyle bir güzel kelamlar buyursanız, estağfurullah diyor. O gelenlerin kalbine demek ki bizi sükut irşad edecek diyorlar. Çünkü konuşacak bir kelam yok.
Efendim bir Kuran-ı Kerim'i son artık cemaate ayrılırken siz okusanız, yine okumuyor. Ne kadar mütevazi bir mürşid-i kamilimiz var. Bizi halen değil halen irşad ediyor diyorlar. Sonra elini Cenabıhakk'a öyle bir kaldırıyor ki Muhammed Bahaüddin Hazretleri onu boşuna göndermiyor. Ya Rab diyor ama canı gönülden, şu içten. Bu insanlar bu günahkara itimat ediyorlar. Allah'ımız Kuran'ı da veriyor. Hadis-i Şerifleri de veriyor. Tefsiyelini, fıkhını, kelamını, her şeyini veriyor. Şeyban-ı Rai Hazretleri mezhep imamlarının kendisine muhabbet ettiği kişi. Diyorlar neden onun ayağına gidiyorsunuz, bir çobandır. Dört mezhebin yerleştiremediği bir konuyu sorun diyor, mezhep imamlarımızdan biri. Diyorlar ki efendi hazretleri bir kimse namaz geçirse ama hangi namazı geçirdiğini bilmese nasıl kaza edecek? Sehven yani şehvettiği için, unuttuğu için beş vakti de bir deyince kendisinden geçerler.
Anlatmakla bitmez. Yani suyu suyu nereden almalı? Suyu okyanustan almalı. Biz böyle misal veriyoruz ama suyu Efendimiz aleyhissalatu vesselamın ilim suyunu mübarek kalbinden almalı, Allah'ımızın arşından içmeli. Kendi ilminden Cenabı Hak'tan talep etmeli. Senden seni istiyoruz diyen arifler bunu boşuna dememiştir. Ya Rabbi biz senden seni istiyoruz. Hele bir derviş var, hayran kalmamak mümkün değil. Bakın ne diyor o derviş? Sen varsın ya yeter diyor. Kuran-ı Azimüşşan'da Cenabı Hak bir kefin abde Cenabı Hak kuluna yetmez mi buyuruyor. Cenabı Hak kuluna yetmez mi buyuruyor. Bakın, hakikat te'hilleri bizim Allah'ımız var derler. Bizim Allah'ımız var. Efendimizin bir muharebede sallallahu teala aleyhi ve sellem istirahatinden istifade eden bir gayrimüslim hemen müşrik kılıcını alıp benim elimden seni kim kurtaracak? Anında Allah'ımız helak eder.
Sonra Efendimiz benim elimden seni kim kurtaracak deyince sen çok şefkatli ve merhametlisin diye yalvarmaya başlar. Allah'ımız bu Celle Celalühü. Efendimiz Aleyhissalatü Vesselam, Ebu Hüreyre Hazretleri'ne radıyallahu anh hafızasından şikayet edince mübarek elleriyle eteğini aç buyurdu, bir şeyler atar gibi yaptı. Nedir o atması? Velayet ölçüsü içerisinde. Adana'da Hacı Hasan Efendimiz'den sonra, Adana Hasan Efendimiz deriz, Akbaş, Allahu alem soy ismin. Ondan sonra bir zat göreve geçti. Katiyen, onun şanını lekeleyecek bir söz söyletmesin bize Mevla. Öyle olursa hiçbir şey diyemem. Damadı bize anlattı. Efendim diyor Sami Efendi Hazretleri, bize görev verince doldum demiş böyle, her şeyiyle. Bir hal olmuş, o da bir değişik. Yani Allah'ımız lütfeder, ihsan ederse o gibi kimselerin müsaade buyurduklarında elbette ki bir hayır var, bir bereket var.
Hiç unutmadığım bir hatırayı size anlatayım. Bugünkü gibi vasıtalar yok. Biz çok söylüyoruz, diyoruz ki artık evlerimiz önünde arabalar ikiyi geçmeye başladı, neredeyse. Hiç ayıp durmayın. Bugünkü gibi imkanlar yok. Tom Arca'ya gönderdi üstadimiz bizi. Oradaki ihvanlara hizmet için gittik fakat döneceğim, nasıl döneceğim onu düşünüyorum. Onun himmet-i alisi olunca her şey denk geldi. En son onu söyleyeyim. Çünkü hususi vasıtalara binmen filan yok. Otobüste gidiyorsun, oradan minimize biniyorsun, oradan vesair vasıtalara. Tam kasabaya indik. Akşam böyle kararmış vaziyette ortalık. Şimdi otobüste dışarıdan bizi görmeleri çok zor ama pencereye yakınım. Kardeşimizin ismini biliyorum, ruhu şad olsun. Şöyle, pencereye vuruyor. Dedi ki yukarıya gitmek istiyorsan götüreyim. Himmetü rical taklaul ciba. İnşallah ahirette de bizi bırakmasınlar da.
Biz bırakmayalım da onların Kuran Azimüşşan'a bağlılığını, Sünneti Seniyye'ye riayetini, edebini erkanını gönülden Cenabıhakk'a dönüşlerini bırakmazsa Cenabı hak lütfeder, ihsan eder, bitmez. Zaten bigayr-ı memnun buyuruyor Cenabı Hak Kalem suresinde. Bitmeyen bir nimet ihsan ediyor Cenabı Hak. Onlarda da öyle. Şimdi mürşid-i kamilimiz bir yere girecekler. Çantalarına bize diyor ki, oğlum şu kitabı koy, buyur. Şunu da koy. Şimdi çanta kitaplar doluyor. Biliyorum onların hiçbirisini okumayacağım. Fakat şunu da koy, şunu da koy. Varıyor diye. Şimdi eseri açıyoruz. İslam Efendi Hazretleri'mizin kitabından diyelim ki Uhuvvet Risalesi'nden Esrarı inne mel müminin la ihva, açtı. E devam et, güzelce orada muahat hadisesi de var. Abdurrahman Bin Avv Hazretlerinin dünyaya meyletmeyip dünyaya meyletmemem sebebiyle kumları avuçlasam altın olurdu diyor, hiçbirini okumuyorum.
Kayseri teşrif buyurdular. Akşam bulunamadık biz yatılıda kaldığım için İmam Hatip'te, sahabe mahallesinde bir araya gelmişler. Sabah oldu ziyaretinde buyurdular ki oğlum akşam bir ayeti celili okudum. Innemel müminin ihva il ahir la ya. Müminler ancak kardeştir, bir ledüniyet doğdu dedi bitiremedik dedi. Allah'tan almış. Şimdi her şeyi ondan almamız lazım. Öyle bir dayanalım ki ashable, imtihanurullah'a yansır, Siz Allah'ın dinine yardım ederseniz Allah da size yardım eder, her hususta. Yeme içme ne olursa olsun Allah'ımızın yardımı olur. Ağız tadıyla huzurla yeriz, kimin verdiğini bilerek yeriz, yeter ki oradan gelsin. Üstadımız dedik ya oradan gelir söz bizdedir, arada tercümandır bu. Oradan gelir dediği yer öyle bir yüksek ki bitmeyen bir ilim. Kendisine zaten bu Kozanda oranın belediye reisinin babası Hasan Basri diye herhalde irtihal etmiştir, ruhu şad olsun.
Diyor ki ben çok hocaları dinledim, sizdeki bu ilim nedir Hasan Efendi? Ben diyor bir türlü anlayamadım, okuyorsun bir hadisi şerif, bir türlü bitmiyor. Ben de diyor, yerine göre talim görmüş bir kimseyim. Buyuruyor ki biz fişimizi Resulullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem prizine takıyoruz. Hiç biter mi? Mümkün mü? Elbette ki bitmeyecektir. Aleyhisselatu Vesselam Efendimizin hadis-i şerifleri anlaşılmış mıdır? Mümkün değil, esrar dolu. Bakın bu hastalıkta bile Efendimiz aleyhissalatu vesselam Hadis-i Şeriflerini naklettiler gayrimüslimler. Diyorlar ki bundan işte o işte on dört asrı geçkin bir müddet zarfında, bu kadar zaman geçen Efendimiz Aleyhissalatu Vesselam'ın mübarek sözleri diyor şu günde bizim size yapmış olduğumuz tavsiyelerdir diyorlar. Bak evinizden çıkmayın diyorlar. Evinizden çıkmayın. Ne yapalım, çıkmayalım? Tefekkür edelim en azından.
Bütün kitaplıklar var, kitaplar dolu, açalım okuyalım ve düşünelim. Ben evin içinde bak rahat hareket ediyorum, mutfağa da girebiliyorum, kendi evi olarak söylüyorum, bir başkasının evi olarak değil. Ondan sonra istirahat yerime de varıyorum, salonda da oturuyorum, balkonu var soruya da çıkıyorum ama kabirde ne yapacağım? En azından bunu düşünürüz. Efendimizin o mübarek sözleri geçerdi. Bütün ışık tutuyor bize. Bir söylemiş olduğu o mübarek söz, hayran kalmamak mümkün değil Efendimiz Aleyhisselatu Vesselam'ın sözlerini. Ashab-ı Güzide'nden bir tanesi diyor Ya Rasulallah tavsiyeler çoğaldı, artık emirler de çoğaldı. Bana öyle bir söz söyle kiraz olsun ama bütün hayatıma içsin. Ul amentu billahim müstak. İman ettim de sonra dosdoğru hareket et. Ulema-i kiram bütün itikat ibadet ahlak muamelat bu hadis-i şerifin içerisindedir. Öyle bir söz söylüyor ki. Ne demek bu?
Mesela o Mucemur Kerim Efendimiz aleyhissalatu vesselam kısa cümlelerle çok büyük manalar. İfade ne demek bu? Yani nedir bu? Yani nasıl? Bunun açılımı nasıldı? Nasıl izah edeceğiz? Şimdi bu örsel cihazlarda da müşahede edersiniz. Diyelim ki çok büyük bir saray. Biz bunu Selimiye kışlası diyelim. İşte iki kardeş askerlik yapmış da birbirlerini görememişler. Şimdi daha çok Selimiye Kışlaları var. Buraya girmek istiyoruz biz. Odaları binlerce diyelim binlerce. Nasıl gireceğiz? Kapısının anahtarı bizde olacak. Anahtarını vermişlerse o siz gezmekle bitirilemeyecek bağıydı, bahçesiydi, havuzlarıydı, neyse artık bütün bunları müşahede edecek göreceksiniz. Efendimizin mübarek hadis-i şerifleri büyüğü nedir? Ayeti celile tarif edemeyiz. Bu bize hepsi Allah'ımızın bir ayetidir. Ayet demek esrarıdır. O bir ayeti celile ile mesela Ömer ibni Abdülaziz Rahmetullah Ali ne diyor Esselamle?
Bu Ayet-i Celile bütün Kuran'ı içerisine alırdır. Bir anahtar bir anahtar. İnşallah bunu alabilirsek, kiminle alacağız, herkese anahtarını verir mi evinin anahtarını? En çok itimat ettiği kimse kişi, ona evinin anahtarını verir. Der ki altunu var, kıymetli eşya var, her birisi bir değerdir. İnşallah size veriyorum yüksek güvendiğim için siz evimizin muhafazasında bize yardımcı olursunuz. Bak itimat ettiğine. Allah'ımız Kuran-ı Azimüşşan'daki yedi batın, yetmiş batın damlasına ne kadar verilse bitmez. Kime veriyor onu? Okuduğumuz elimizde sadatı kiramın Arapça bir eser, hayatı geçiyor. Orada mürşidlerimizden biri buyuruyor ki bana diyor hurufu mukattaa diyoruz ya Esselamü elif lam mim, Bu diyor bu ayeti celilelerin bu harflerin bir sırrı açıldı. Aynen Ebu Hüreyre Hazretleri gibi Resulullah'tan iki kalp dolusu ilim aldım, birini yayıyorum, birini diyecek olsam şu başım gider diyor.
Gerçekten öyle söylüyor. Şu diyor hayatımı yok ederler, benim öyle sırlar açılıyor ki diyor. Bir mesela ha mim, oradaki mimin altındaki ilmin esrarı diyor bitecek gibi değil. Şimdi ne yapalım? Bak bir oradan konuştuk, bir buradan konuştuk, oradan getirdik, buradan getirdik. Bunu bir biz derleyelim, toparlayalım. Nasıl edelim biz? Şöyle yapalım, bildiğimizle amel edersek Cenabı hak bilmediğimizi malum eder, bildiğimizle amel edersek. Ama ameli kim için yaptığımızı çok iyi bileceğiz. Aynen bize Şahı Nakşibend Katdesallahü Hazretleri buyurduğu gibi taharetiniz düzgün olsun, bir. Ikincisi abdesti çok düzgün alın, üçüncüsü kimin huzurunda durduğunuzu bilin. Yani biz emrolunuyorsak bir vazife ile mesela şimdi yat cezanı okundu. Bu yatsı namazı bize kimin emri? Allah'ımızın emri. Sünnetleri var, Resulullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem. Hemen söyleyeyim şimdi teravih namazı hiç.
Öyle sekiz rekat, on rekat yok. Et teravihhu eşşune rekta yirmi rekattır. Öyle yetiştiremiyorum, bilmem filan, yoruluyorum, hastayım yok. Elimizden geldiği kadar dikkat edeceğiz. Hele şu zamandır. Her zaman Rabbamızın azameti kibriyasını bilen insanlar çekilip de böyle bir tarafa rahat etmesi mümkün değildir. Biz ahiretin rahatlığını istiyoruz, dünyanın değil ki. Aleyhisselatu Vesselam Efendimiz, dünya benim neme buyuruyor. Bunu dedikçe diyesim geliyor, teravih yirmi rekattır. Bak evimize ailemizi artık nasıl tespit ederse, Ölü Em'e riayet etmemiz gerekir diyorlarsa o şekilde yapılır. Evlerimizde kılınacaksa evlerimizde. Ne diyorlarsa? Bu şekilde yaparız, kıldırırız onları. Hiçbir şey yapamıyorsak bile kendi kendimize kılalım namazımızı. Ne ki? Yirmi rekat namaz ne ki? Şunu düşünelim, aleyhissalatu vesselam efendimizin mübarek ayakları neden şişti? Onun böyle bir hatası ne mi vardı?
Gelmiş ve geçmiş bütün günahları bağışlanmasına rağmen mübarek ayakları şişiyor. Bizim uykudan gözlerimiz şişmesin. Resulullah bu sallallahü aleyhi ve sellem. Bütün peygamberler ona ümmet olmayı istemiştir. Ne büyük bir nimet bu. Gevşetmesin Cenabı Hak. Şöyle bir semaya bakan gevşeyemez ki, yere bakan gevşeyemez. Bir taş bir taş. Allah'ımız taşla misal veriyor. Taştan bile sizin buyuruyor Cenabı hak kalpleriniz taşlar gibi oldu, daha da sertleşti, katılaştı. Taşların öylesi var ki içinden sular fışkırıyor. Neden ağlıyor taş? Bunun bir hikmeti var. O da biz ağlayamadığımız için ağlıyor. Sabır hakkında bizim mürşid-i kamilimiz ne buyuruyorlar damatlarına? Sabreyleip ciğerini dağlayan, teslim olup Hakk'a gönül bağlayan, iki yüz yıl zellesine ağlayan atamız Adem'e olanı düşün. Bak zellesine ağlıyor. Ağlamanın da gülmenin de bir ölçüsü vardır.
Mesela bir meclis kurulmuş, bir tanesi bir söz söylüyor, oradakiler hep bir gülüşüyor. Yok böyle bir hal. Efendimiz böyle bir cemaate denk geldi sancel Allahü Teala Aleyhisselam. Buyurdular ki bunlar ölümü hatırlamıyorlar. Aslandan kaçar gibi kaçın denilen bu meclislerdir. Ondan hayırlı insanlar var. Bak şimdi internetler vasıtasıyla ne? Kardeşlerimiz ne yapıyor? Birbirleriyle görüşüyoruz. Sohbet ediyorlar. Aman ha diyorlar devir böyle oldu. Ne yapıyorlar? İslam hukukundan, Bizim genç safhanın yapmış olduğu çalışmadan birisi de bu. Bir diğeri İslam tarihinden okumak suretiyle birbirlerine hep yardımcı oluyorlar arkadaş grubu olarak. Mesela biz sohbet grupları olarak katiyen aman ha gülmeler gitmeler olacaksa hiçbir şey olmasın. Böyle şahsiyetli vakuv bir şekilde arkadaşlarımıza bu telefonlar vasıtasıyla olsun ne yaparız? Sohbetlerimiz yaparız.
Biz bunu düşünüyoruz zaten Rabbimizin lütuf ve keremiyle. Şu konuştuklarımız ne? Diyoruz Allah'ım bir kişinin söylediğimiz sözün biliyorum dilden geldiğini, Allah'ımız gönülden getirsin, bir tesir eder de affımıza vesile olur mu diye. Derdimiz bu. Yani çok ağır bir mesuliyetin içerisindeyiz şu anda. Yani hayırda bir delil olmak lazım. Allah'ımız şerde delil etmesin, onlara örnek olabilmek ne kadar zor bu, ne kadar zor bu. Vebali var. Ağadın da gülmenin de ölçüsü olacak. Cenabı hak bize ağlamanın da gülmenin de ölçüsünü, ashabüne, felyal hakku galilen ve yebku pezira. Onlar onlar az gülerler ama çok ağlarlar ve sonra dikkat buyrulursa Ayet-i Celle emir ifade ediyor. Emir, onlar felyal-ı haku galiyle az gülsünler ama çok ağlasınlar. Ahiret için çok ağlayalım, dünya için de az gülelim. Gülünecek hiçbir yeri yok dünyanın, bırakıp gideceğimiz şu dünya için. Ama bir iş yeri gibi.
Adam mesela iş yerine gidiyor. İş yeri evi gibi çok düzenli intizamlı olmayabilir ama evdeki rahata neye bağlı? İş yerindeki çalışmasına bağlı. Bura bir iş yeridir dünya. Ahiretteki rahatımız buradaki çalışmamıza bağlı Esselamü ve ve cedu me amiduh. Ben hiç unutmam müstahazımızın bu Süleyman Fuckıl'da daha biz çocuktu, bir vaaz-u nasihat etti. Kadının birisi böyle amel defterini görmüş, demiş ki Allah Allah vah dediğimde yazılı tüh dediğimde yazılı diyormuş. Vakti. Acaba bu vah dediğimiz ahiretten dolayı mı dünyadan dolayı mı böyle bir Rabbimiz var hakimi mutlak olan. O azim günde, her şeyin ortaya döküldüğü bir günde, Onun katında gizleyeceğimiz, ineceğimiz hiçbir şey yok. İnşallah biz bu Esad Erbili Hazretlerinin mektubatını okursak orada daha güzel güleceğiz. Buyuruyor ki, orada diyor hiçbir avukat, yardımcı, bilmem filanın olmadığı bir mekanda bulunacaksınız.
Hakimi mutlak Cenabı hak. İşte vay sana delil olalım, sana yol gösterelim, bilmem falan, hiçbir kimsenin yardımcı olmadığı ol günde. İnşallah hata olmaz. Bakara Suresi'nde yüz yirmi üçüncü ayet-i celile olarak hatırlıyorum. Kuran-ı Kerim'i bir alabilirsem çok müthiş bir ayet-i celile. Hiçbir yardımcı yok o günde. Bu iki yerde geçer. Birisi de Bakara Suresi'dir. Mesela Sa'd-i Ebi Hazretleri buraya işaret buyuruyorlar. Bu ayeti cebinde işaret buyuruyorlar. Böyle bir gün kaçamazsın, edemezsin mümkün değil, çıkış yok, kurtuluşu yok. O huzura varacağız Ama ne diyeceğiz Cenabı hak? Onun arzularının perdesi kalktığı zaman seviniyorlar. İdatecelle bir sıfatil cemal, Allah'ın cemal sıfatının tecellisiyle gülüyorlar. Niye ağlıyorlar? Ve ebka, ağlayışlarda idatecelle bis sıfatil celal, Allah'ımızın celal sıfatının tecellisinden dolayı. Sonra gözyaşı salihlerin alametidir.
Gözyaşı siler günahı Hakk'a aşığım vallahi, Yunus Emre'nin olsa gerek, gözyaşı siler günahı, Hakk'a aşığım Vallahi diyor. Bulut ağlarsa rahmet yağıyor. Gönül ağlarsa göz ağlarsa o zaman Allah'ımızın mağfireti yağıyor. Ashabı güzünden biri cehennemden nasıl kurtulurum Ya Rab deyince Ramuzelle hadis, hadis-i şerif, Ramuzelle hadis. Buradan alınmıştır. Sorunca cehennemden nasıl kurtuluruz, nasıl kurtulurum ya Resulallah deyince Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz gözyaşı. Efendimizin o kıtası inşallah diğerlerini Allah'ımız lütfederse başka zamana bırakalım. Ramazan-ı Şerif'e çok yakın. Dediğim gibi teravihlere dikkat ederiz, huzur içerisinde okuyalım sonra büyüklerimizin hayatlarını. Oruçta bir sır var Eshabüle. La allekum tettehun oruç Ayet celilesinin son kısmında umulur ki Allah'tan korkarsınız buyuruyor. Cenabı hakk'ın korkusunu temin edecek.
Mesela biz şimdi bahçeye dikmişiz dolu ağaçlar, fidanlar. Bunlardan beklentimiz ne meyvedir. Bunu bir gölgelik diye bir ne diyelim gelişigüzel dikmedik ki, işte armutsa onun meyvesini alalım, kirazsa kiraz meyvesini alalım vesaire. Neyse artık. Şimdi biz namaz tatilinin meyvesini nasıl alacağız? Namaz kötülüklerden alıkoyar insanı, böyle alacağız. Daha meyvesi yok mu sayılmayacak şekilde. Oruç meyvesinin biz fidanının meyvesini nasıl alacağız? Takva ile alacağız. Sonra zekat. Bunun meyvesini nasıl alacağız biz? Kalbimizdeki cömertlikle alacağız. Cihat, bunun meyvesini nasıl alacağız? İlevu kelimetillah, Allah'ın dininin yüceltilmesi. Daha bütün taatleri buna kıyas ederiz. Velhamdülillahi Rabbil alemin. Aleyhisselatu Vesselam Efendimizin ruh tayyibelerine, ehlin ashabına, peygamberanizan ve piranizan bütün geçmişlerimizin ruhları için bir Fatiha üç İhlas içerir.
Kaynak: Genel
