Enfal suresi otuz üçüncü Ayet-i Celile Habibim sallallahu teala aleyhi ve sellem sen onların içerisinde oldukça ve istiğfar ettikçe Cenab-ı Hak onlara azab eder olmadı. Geçmiş büyüklerimizin bir kısmı buyurdular ki bizi azaptan kurtaracak iki tane kurtarıcı var. Birisi Nebi-i Ekrem aleyhüssalatü vesselam Efendimiz. İkincisi de vel istiğfar. İstiğfardır. Rabbımızdan yapmış olduğumuz hatalarımızdan dolayı af talep etmek, bağışlanma, yarılanmayı istemektir. Efendimiz aleyhisselatu vesselam ahirete göçünce bizim kurtarıcımız bir tane kaldı ve aleyhi ve sellem, aleyhüssalatü vesselam efendimiz hayatta olduğu sürece bizim için bir emandı. Nebiyy-i Ekrem aleyhi ve sellem efendimiz ahirete göçünce bize eman olarak kurtarıcı olarak sünneti Muhammediyelerine uymak kaldı ümmeti için kurtuluş, onun adeti seniyyelerini baş tacı edinmemiz kaldı.
Ta ki insanlar onun sünnet-i seniyyesini terk ederlerse o zaman bela ve musibetler yağmaya başlar. Günümüzde de bizim için kurtuluş hiç şüphesiz, onun seçilmiş ilmi ezelini de Rabbimizin, seçtiği ve sevdiği kimseler, arifler, kamil insanlardır. Onlar da bizim emanımızdır. Onlar bulunduğu müddetçe Cenabı Hak muhafaza buyurur. Yüz yedi. Ayet-i celile. Alemlere rahmet olduğuna göre elbette kafirler de bu alemdendir. Şeytan da bu alemdendir. O zaman rahmet oluşu nasıldır denirse, şeytana günde kırk kırbaç vurulurken, Nebi-i Ekrem aleyhissalatu vesselam Efendimizin aleme rahmet oluşuyla bile düşmüştür. Kafirler için rahmet oluşu da azaplarının tevfiridir. Yine azaba girecekler.
Öyle ki onun aleme rahmet oluşu, işte şeklin değişmesi, işlenen hataya göre şekil alması, işte onu bunu incitenlerin haksız yere yılan akrep simasında olması vesaire ve bakmalar suda gark olmalar hep bunlar onun aleme rahmet oluşuyla te'fir olunmuş ve bunlardan da kurtulmuşmuş olur müminler için. Bu ehlince malum olan Arifani ilahiyenin ilahinin büyüklerinden Bütün nebiler artık yüz yirmi dört bin ala rivayetin iki yüz yirmi dört bin enbiya. Rahmet olarak Cenabı Hak halk buyurmuştur. Getirmiş oldukları mesajla rahmettir. Rabbi Zülcelalimizin emirlerini bildirmek yapılan hatalardan dolayı tevbih etmeleri, inzarları ve tebşirleri iyilik yaptığımızda bu gibi halleriyle nedir? Rahmettir. Ve Nebiyyune sallallahu aleyhi ve sellem Bütün enbiyayı izam nedir? Rahmet olarak halk olunmuştur.
Ama Efendimiz aleyhisselatu vesselam o rahmetin bir gözüdür, kaynağıdır, esasıdır enbiyai zam ümmetleri için bir sadakadır. Yani sadaka hükmünde ve nebiyyuna sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz aleyhisselatu vesselam ise bize bir hediyedir, bir ikramdır, bir ihsandır. Efendimiz aleyhisselatu vesselam zaten hidayete ermiş ve hidayete de vesile olmak suretiyle bir nimettir. Sadaka fakirler için hediye ise bu büyüklere bir ikramdır. Bütün enbiyayı izam için, sadaka tabirini kullandı. Efendimiz için de hediye, hediye de diyor büyüklere yapılan bir ikramdır. Seksen birinci ayeti celilede Hani Allah her birine elçilik görevini verirken peygamberlerden şöyle söz almıştı. Bakın, ben size kitap ve hikmet verdikten sonra eğer günün birinde elinizdeki hakikati doğrulayan, yani bir peygamber size gelecek olursa ona mutlak iman edecek, ona mutlaka imanla birlikte destekleyeceksiniz.
