Mektubat

Sayfa metni

121. Mektub 1 Yüzümü güldüren ve gözümü tenvir eden dest-i hatt-ı rengin ve İbârât-ı şirin ve iltifât-ı sengihinizi bu defa dahî alıp müjde-i ’afiyetinize olan âteş-i ’atş için medâr-ı teskin ey­ ledim. Fikrî Efendi birâderimizle ifâsına me’mûr bulunduğunuz vazifelerin mâhiyetinden verdiğiniz ma’lûmât lâyıkıyla mef­ hûmum oldu. Meşâğıl-i kesîre ve ğavâil-i vefîreniz anlaşıldı. Lâkin anlamak istemiyorum. Ve bu gibi ma’zereti dinlemek arzû etmiyorum. Siz acı bir tütünü unutamıyacak olduğunuz halde fakiriniz o tatlı cümlelerinizi, me’lûfu bulunduğum â- sâr-ı lutfunuzu nasıl unutayım. Ve ne yolda arzû etmeyeyim, herhalde eylerim. Evet! Yevm-i kıyâmette: L^lilJ &|^>| Ûii ma’zeretinin mesmû’ buyurulmayacağı dahî bu bapta fakiri­ nize hak gösteriyor. Ve arasıra iki satır olsun muharrerâtınız- dan vazgeçmeyeceğime irâe-i tarîk ediyor. Ma’lûm-ı âlîniz ol­ duğu gibi gâyet mahdûd ve muvakkat olan hayât-ı dünyânın cilve-i nümâyişlerj oyuncak şeklini göstermekte bulunduğun­ dan bütün ihvân-ı kiramın tarîkat-ı ’aliyyenin füyûzât-ı ma’- nevîsiyle: ¿1 ^ ‘^ & ^> ¿5^ 'f^^k^ Jli-j âyet-î celîlesine tevfikan meşâgıl-i kesîre ve gavâil-i vefîresinin zikr ü fikrle- rine mâni’ teşkil edemeyeceklerini ve kendilerine bir peder-i ma’nevî ittihaz edilmiş olan bu fakir-i hakiri velev ki mektûb ile olsun sıla-i rahimden mahrûm buyurmayacaklarını şüphe­ siz intizâr eder ve T e nbîh ü’l- g â filîn kitabının mütâla’- asına ihtiyâç olmaksızın râbıta-i maddiyye ve ma’neviyyemizin bir kat daha takviye buyurulmasını arzû eylerim. el-Bâkî Hü- vallah. İ H 330