Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
116/ Yûnus Sûresi ve Hûd Sûreleri Tefsiri Yakub -aleyhisselam-’ın ağlaması da sadece Yusuf’un firakından dolayı değil, dünyadaki firakı ahirette de firakına sebeb olur korkusuyla idi. Allah Teâlâ kulunun ağlamasını, inlemesini, Cenâb-ı izzetine yalvarmasını arzu ettiği vakit onu sevdiklerinden ayırmakla yahud açlıkla ve benzeri şeylerle mübtela kılar. Bunlar ehl-i kulûba malumdur. Bunlarda acîb terakkiler garib tecellîler vardır. Ehl-i kemâlin hallerinde bunlaraçık- camüşâhede edilir.44 Ij-Xj ^ll ¿Ljj Lo ^jî j>ı bj^ ¿ji^' -^^ lJLHİ ^ı ¿ib üsiji ^ ¿¿Jı ^i Jkji ¿J uj ol« ^^¿d?^ Jf ¿rî ^ ciy ^5 27 - “Bunun üzerine kavminden küfredenlerin elebaşıları: “Biz seni kendimiz gibi bir insandan baş ka birşey olarak görmüyoruz. Basit ve zahiri bir gö rüşle en aşağı tabakalarımızdan başkasının sana tabi olduğunu da görmüyoruz. Sizin bize karşı bir üstün lüğünüzü de görmüyoruz. Biz sizi bilakis yalancılar zannediyoruz” dediler.” Âyet-i celîlede nefsin, tabiatının ve görüşlerinin süfli, ruhun ise kendisinin, tab’ının ve görüşlerinin ulvî olduğu na işâret vardır. Bir başka kardeşini kendi âlemine davet etmek ulvî ruhun hususiyetlerindendir. Çünkü ulvi nazariyle ibadetle- 44. Ruhu’l-Beyan: 2/76