Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hz. Saîd Bin Zeyd / 211 - Ben Zeyd bin Amr bin Nevfel’i Kâbe’ye arkasını dayamış olduğu halde gördüm. Şöyle söylüyordu: - Ey Kureyş toplumu, Allah'a yemin ederim ki, sizin içinizde benden başka İbrahim dini üzere olan yokdur. Zeyd ibn-i Amr ibn-i Nevfel ölümü kasdedilen kızları ölümden kurtarırdı. Kızını öldürecek olan şahsa: - Onu öldürme! Onun bütün hayatî ihtiyaçlarını ben temin edeceğim, der ve elinden alırdı. Ne zaman o çocuk büyür, yetişkin hale gelirse babasına: - işte kızın, eğer istersen onu sana vereyim, istersen ihtiyaçlarını temin etmekde devam edeyim, derdi. Buharî’nin rivâyetine göre, Abdurrahman bin Zeyd bin Eşlem babasından rivâyet etdi ki: .LÂjJlüâj jl ûjpUJI Ij^*>I ¿¿^5 Tağuttan, onatapmakdan kaçınanlar»107 âyet-i keri mesi sahabenin üçü hakkında nazil oldu. Onlar ki Câhiliyyet devrinde Kitab ve Nebiden haberleri olmaksızın Allah'ı tevhid ederlerdi. O ashab da şunlardır: Zeyd ibn-i Amr, Ebû Zer ve Selman ki onları Allah doğru yolda hidâyet etmişdi. $ Said bin Zeyd’in ismi, câhiliyyet devrinde de, İslâmiy- yet devrinde de Said idi. Bu isim, müsemmasına da tam manasıyla mutabık idi. 187 Zümer sûresi 17.